De nieuwe chip is oplosbaar in vloeistof. Het is een ultradunne siliciumlaag die is geïmpregneerd met magnesium en omhuld met zijde. Deze biologisch afbreekbare schakelingen zouden kunnen worden toegepast in de medische techniek. Implantaten kunnen door het lichaam worden afgebroken. De specifieke structuur van de zijde bepaalt de tijdsduur. Afhankelijk daarvan kan het enkele minuten tot jaren duren voor de chip verdwijnt.

Levensduur juist beperken

Onderzoeker John A. Rogers zegt tegen de Illinois News Agency dat de chip een nieuwe denkrichting is. “Vanaf de begintijd van elektronica is een van de kernideeën van het ontwerp geweest om apparaten te maken die het voor eeuwig zouden blijven doen", aldus Rogers. Een chip die juist een beperkt levensduur heeft alvorens te verdwijnen, biedt volgens de wetenschappers heel nieuwe toepassingen.

Een toepassing zou bijvoorbeeld een chip kunnen zijn om de hoeveelheid bacteriën in het bloed na een operatie te monitoren, stelt de wetenschapper van de University of Illinois. Een andere toepassing zou zijn om milieurampen te monitoren, bijvoorbeeld door afbreekbare chips in te zetten bij een chemisch ongeluk. Als laatste wijst Rogers op de mogelijkheid om e-afval te verminderen door biologisch afbreekbare chips te gebruiken.

Samen met chipfabrikant

De wetenschappers hebben de nieuwe chip getest in laboratoriummuizen. Het team heeft onder meer afbreekbare transistoren, diodes, zonnecellen en zelfs digitale camera's gebouwd. De basis blijft steeds silicium, zodat bestaande schakelontwerpen kunnen worden toegepast met een paar kleine aanpassingen.

De biochips zitten in een testfase en moeten nog verder uitgewerkt worden voor specifieke toepassingen. De onderzoekers werken naar eigen zeggen samen met een chipfabriek om de biochips eventueel op grote schaal toe te passen.