Onderzoekers van Stanford hebben de supercomputer Sequoia gebruikt om een record in parallelle berekeningen neer te zetten. Dit clusterpark omvat meer dan 1,5 miljoen processorkernen. De supercomputer deelt taken in stukjes en verdeelt ze over de kernen om berekeningen sneller uit te voeren. De onderzoekers bouwden een complexe simulatie door een parallelle berekening op 1 miljoen kernen uit te voeren.

Superberekening

De stromingssoftware van het Center for Turbulance Research van de Amerikaanse universiteit berekent geluidsniveaus die een supersonische vliegtuigmotor produceert. Met de superberekening is een simulatie in elkaar gedraaid waarmee wetenschappers het geluidsniveau bij de bron van de geluidsproductie kunnen meten.

De onderzoekers van Stanford pasten hun software aan om soepel parallelle berekeningen uit te voeren op een grote hoeveelheid processorkernen. Als een deel van de software niet voldoende geparallelliseerd is, loopt de berekening spaak. De simulatie van Stanford was zonder problemen schaalbaar naar 1 miljoen kernen.

Parallelle communicatie

Zo werden kleine delen van de totale simulatie op losse kernen uitgevoerd en samengevoegd in één model dat de hele geluidsstroom simuleert. Het probleem hierbij is dat de communicatie lastiger wordt als er honderdduizenden kernen worden gebruikt. Als al deze kernen hun eigen berekening uitvoeren, moet dit ook correct worden gecoördineerd. De interconnect van Sequoia zorgt ervoor dat elke processor communiceert met tien kernen en een extra verbinding die als centrale verbindingspunt fungeert.

Tot voor kort was Sequoia 's werelds krachtigste supercomputer. Afgelopen november werd hij van de troon gestoten door supercomputer Titan die 17,59 petaflops behaalt. Sequoia blijft steken op 'slechts' 16,32 petaflops. Titan is een machine die gebruik maakt van knooppunten met cpu's en gpu's, terwijl Sequoia het met uitsluitend 18-core cpu's doet.