Er zijn twee goede nieuwtjes wat betreft SSD's. De eerste hadden we het deze week al een keer over, de nieuwe methode Quad-Level Cell die Western Digital al eerder aankondigde, maar waar Micron en Intel nu als eerste mee komen. In dit artikel staan we stil bij de voor- en nadelen daarvan ten opzichte van SLC en TLC (single-level en triple-level, respectievelijk).

Dalende prijzen

Ander goed nieuws is dat de prijzen van SSD's eindelijk weer zullen dalen. De markt groeit snel en mede door de hogere vraag naar NAND-chips voor mobiele apparaten, zorgden tekorten eind 2016 vorig jaar voor prijsstijgingen. Volgens DRAMeXchange stijgt de verkoop voor zakelijke units dit jaar naar 30 miljoen, tegen minder dan 20 miljoen twee jaar gelden.

En dat is ondanks de eerdere hogere prijzen door schaarste in het aanbod. Gedurende het tweede kwartaal van 2018, waar we nu midden inzitten, nemen de voorraden toe door toegenomen productiecapaciteit van fabrikanten om de eerdere tekorten aan te vullen. Dat betekent volgens de marktvorser dat de prijzen zich weer zullen herstellen en met tien procent zullen dalen.

Van schaarste naar overschot

Door de overvloed van flashgeheugen de komende tijd, zullen sommige van de chipfabrikanten volgens DRAMeXcnage zelfs overstappen op agressieve prijsstrategieën om OEM's te verleiden tot aankoop en een groter marktaandeel te bereiken. Die daling van de kostprijs moet je uiteindelijk terugzien in het prijskaartje van SSD's.

Hierna: De prijs van hogere capaciteit ligt in prestaties en een beetje in levensuur.

Ondertussen komt ook het nieuwe QLC-flashgegeugen op de markt. Die geheugenchips hebben miljarden cellen die vroeger allemaal één bit per cel bevatten. Dat steeg naar twee en drie (multi-level en triple-level respectievelijk) en met de quad-level-techniek stijgt dat naar vier bitjes per cel. QLC is dus vier keer zo geheugendicht als SLC.

Capaciteit ruilen voor snelheid

Hoewel Western Digital al eerder QLC aankondigde, gaan Intel en Micron nu met de eer aan de haal. Dat is niet zo verwonderlijk, aangezien WD vooral een HDD-fabrikant is, en Intel en Micron zich met chips bezighouden. QLC heeft een 33 procent grotere capaciteit dan TLC en de 5210 ION levert meer dan 7 TB in een SSD.

Daar lever je iets op in: TLC-drives zijn iets trager dan SLC, maar het verhaal dat de levensduur ervan beperkter is, is grotendeels ontkracht. Maar om de snelheidsreden gebruiken sommige bedrijven voor specifieke toepassingen liever drives met één bit per cel, in plaats van meerdere. Maar der meeste SSD's, vooral die op consumenten zijn gericht, gebruiken TLC voor de maximale capaciteit.

Kortere levensduur

De 5210 ION heeft dan ook een kleinere schrijf-performance en levensduur dan chips met minder bits per cel. QLC NAND heeft ongeveer 1000 program/erase (PE-cycles) acties per blok. Dat is een cyclus die de levensduur omschrijft: hoe vaak kan een blok cellen worden gewist en overschreven voor hij niet meer functioneert. Ter contrast zie je bij TLC 3000 tot 5000 PE-cycles en bij SLC zelfs meer dan 100.000.

Op de laatste pagina: Maar wat vooral belangrijk is, is het aantal schrijfacties.

Belangrijker is nog het aantal schrijfacties per dag, de DWPD-score. Die omschrijft hoe vaak je de volledige capaciteit van de SSD kunt overschrijven voor deze onbetrouwbaar wordt. Een score van 1 betekent dat een schijf van 1 TB groot 1 TB per dag kan verwerken tijdens de hele garantieduur - meestal drie jaar, soms vijf - zonder te falen. Met een score van 0,5 is dat 500 GB op een drive van 1 TB per dag gedurende de garantieperiode. Kortom, de DWPD-score geeft aan hoe duurzaam een QLC-drive is.

Met de capaciteiten van 2 tot 8 TB positioneert Micron de schijven voor de zakelijke markt ter vervanging van HDD's voor database-applicaties als ERP, streaming, AI en ERP. Dat is een verschil met vroeger, toen SSD's vooral werden gebruikt voor snelle toegang tot veelgebruikte gegevens en als cache functioneerde voor harde schijven met hogere capaciteit. Vanwege de lagere schrijfsnelheid van QLC, is de 520 ION vooral bedoeld voor use cases met veel leesacties en niet voor gebruik waar veel schrijfacties zijn vereist.

Enorm (dure) optie

Als 8 TB voor jou niet genoeg is, Nimbus Data heeft flashdrives van 50 en 100 TB aangekondigd. Deze zijn qua formaat even groot als harde schijven (een 3.5 inch formfactor) en zijn energiezuinig met 0,1 watt per terabyte. De ExaDrive DC100 van 100 terabyte komt deze zomer uit en heeft een garantie van vijf jaar.

De prijs was, niet geheel verwonderlijk, niet aangekondigd. Maar Nimbus Data zegt dat die overeenkomt met de prijs per terabyte van bestaande SSD's. Aangezien je voor een SSD van één TB al gauw 430 euro betaalt, kun je wel zien waarom een prijskaartje een behoorlijke afknapper zal zijn voor de meesten.