Wetenschappers van de National University of Singapore, die eerder aan zelfreparerende huidsensoren werkten, ontwikkelden de 'e-huid'. Die zelfreparerende eigenschap moet e-waste verminderen, omdat schermen langer meegaan. Stel je voor, een gebarsten smartphonescherm waarbij een gebroken weergavelaag van binnen zichzelf herstelt en het scherm weer bruikbaar wordt.

Deze technologie is verder geschikt voor de ontwikkeling van flexibele, zachte apparatuur en waterdichte elektronica. Dat maakt de techniek interessant voor soft robotics, extreem flexibele machines die meer biologische eigenschappen nabootsen. Deze worden onder meer ingezet in ziekenhuizen voor chirurgische toepassingen.