Siri-killer Google Now

Android heeft vorig jaar de virtuele assistent Google Now gekregen. Deze toevoeging sinds versie 4.1 (Jelly Bean) van het mobiele besturingssysteem analyseert je zoekhistorie, kalender, locatiegegevens en meer. Zodat deze slimme hulp op je smartphone en tablet kan voorkomen dat je een belangrijke afspraak mist, dat je te laat bent voor de bus en/of de trein of dat je de scores van je favoriete voetbalteam mist. Als je in een vreemde stad loopt en je hebt volgens je kalender nog niet gegeten, suggereert Now naburige restaurants op basis van je voorkeuren.

Kortom, een pro-actieve tegenhanger van Apple’s spraakassistent Siri die is ingebouwd in iOS. Google heeft zijn Now sluw binnengebracht op het iPhone- en iPad-platform van zijn concurrent. Niet als losse app, maar als onderdeel van datgene waar Google bekend om staat. Correctie: waarin het onmisbaar wordt geacht. Namelijk: search. Niet voor niets is online-informatie-opzoeken-met-een-zoekmachine al enkele jaren geleden vervangen door het werkwoord ‘googlen’. De Google Search-app draagt Google Now in zich. Een Siri overtroevend koekoeksei.

Onderling linkende apps

Het centrale idee van het web is linken, oorspronkelijk hyperlinken geheten. Op iOS werkt dat ook, maar dan wel met de programma’s die Apple daarvoor heeft voorbestemd. Voor weblinks is de in iOS ingebouwde browser Safari de default. Voor YouTube-video’s is dat de van origine met iOS meegeleverde basale YouTube-app (die sinds iOS6 niet langer standaard meekomt). Voor kaarten is dat het eigen Apple Maps (en voorheen het met iOS meegeleverde, basale Maps van Google).

Let op: dit zijn de defaults. Níet de default opties. Want in tegenstelling tot op Windows, Mac OS X, Linux en Android valt er op iOS niet in te stellen welke app welke soort links moet openen. Niet door de eindgebruiker. Want dat heeft Apple al bepaald. En hardcoded doorgevoerd: het aanklikken van een gemailde http-link naar Google Maps leidt op iOS naar die locatie in Apple Maps. Jawel, een hardcoded maps.google.com-link levert Apple’s eigen kaartenapp op.

Google omzeilt dit nu door zijn Gmail-app voor iOS te voorzien van de linkmogelijkheid naar zijn eigen Chrome-app. Plus de vernieuwde YouTube-app en ook de geheel herziene Google Maps-app. Daarvoor moet de iOS-gebruiker die apps van Google wel eerst geïnstalleerd hebben op zijn iPhone of iPad. Maar dan is de omzeiling van Apple’s defaults een feit. Wellicht kan dit ook het gebruik van de Chrome-app aanjagen, die voorheen door iOS niet werd gebruikt om vanuit andere apps links te openen. Een koekoeksei pur sang dus.

Naadloos Google-ecosysteem

Makkelijk over het hoofd gezien, maar niet onbelangrijk is de terug-knop die Google heeft ingebouwd bij zijn onderling linkende apps. Een terug-knop, dat heeft elke browser toch? Ja, maar dít is er één om terug te gaan naar de app waar je vandaan kwam. Zodat het aanklikken van een link in de mail niet leidt naar de dan ingeschakelde browser, waarna teruggaan dan het handmatig weer activeren van de mailapp vereist. Gewoon even de terug-knop aanraken om naar de vorige app te gaan, zoals je ook vanuit een mailmap naar algehele inbox terug kunt gaan.

Klinkt bekend in de oren voor de Android-gebruiker, en trouwens ook voor de Windows Phone-gebruiker. Die twee mobiele platformen hebben een hoger liggende back-knop ingebouwd waarmee de gebruiker terug kan, binnen én tussen apps. Dus naar de vorige webpagina binnen een browser, naar de vorige mail binnen een mailprogramma, en naar de vorige app die de gebruiker net hiervoor gebruikte. Op iOS kan dit nu ook: door, met en tussen Google’s apps. Een koekoeksei dat gebruiksgemak brengt.

Zó weer terug van Chrome naar de linkende app, in dit geval Google’s vernieuwde YouTube-app:

App-developers lokken

Het onderlinge linken met makkelijke terug-knop is er nu voor Google’s eigen iOS-apps. Maar dat is slechts het begin. Google biedt beide functies ook aan voor externe developers. Het doet dit al een tijdje en slaat nu actief op de trom. Met de vernieuwde Gmail-app als lichtend en inspirerend voorbeeld? Programmeurs kunnen zo hun apps voorzien van de optie om weblinks direct te openen in Chrome.

In plaats van in Safari, waarbij de app-maker zijn publiek ‘kwijt’ is. Want Apple’s browser opent de link wel, maar heeft de gebruiker dan voor zichzelf. Teruggaan naar de app vereist enkele bewuste handelingen van de gebruiker, die daarvoor misschien te snel is afgeleid door wat er in de Apple-browser gebeurt.

Een andere bestaande Apple-optie voor de developer is het in-app gebruik van de iOS-functie webview. Daarbij wordt de Safari-engine gebruikt, maar staat de webrendering op het tweede plan. Apple geeft zijn eigen browser namelijk een voordeel door Just-in-time compilatie van JavaScript-code toe te staan. De webview is dus wat gemankeerd. Google geeft app-makers de middelen om eyeballs te behouden. Zonder dat die developers daarvoor de ingebouwde webview-functie van iOS in hun product hoeven te gebruiken. Een koekoeksei dat developers enige vrijheid belooft.

Chrome (OS?)

Ogenschijnlijk is de Chrome-app op iOS simpelweg een alternatieve browser. Bij nader inzien lijkt de impact ervan beperkt, omdat het onder de motorkap is gebouwd op Safari. Omdat dat moet van Apple. “Chrome voor iOS heeft enkele flinke technische beperkingen opgelegd gekregen van de App Store, zoals de vereiste om de ingebouwde UIWebView te gebruiken voor rendering, geen V8, en een single-process model”, stellen Google’s developers van de iOS-variant van Chrome.

Het is hierdoor nogal een uitdaging om kritieke infrastructuurcomponenten van de Chromium-broncode te gebruiken, vervolgen zij hun post. Het gebrek aan de eigen browser- en JavaScript-engine doet denken dat het eigenlijk geen Chrome is maar slechts een grafisch schilletje. Dat is een misvatting. Google optimaliseert zijn browser toch flink, zij het dan op andere vlakken. Zoals de netwerklaag, de infrastructuur voor datasynchronisatie en bookmarks, de universele adres- en zoekbalk (de omnibox), en nog meer. Zie bijvoorbeeld ook Google’s snelheidsverhogende http-aanvulling SPDY.

Naast deze technische voordelen biedt de Chrome-app de eindgebruiker toegang tot zijn of haar Google-account, compleet met makkelijke synchronisatie van instellingen, bookmarks, surfgeschiedenis en meer. Wat Apple ook wil met zijn iCloud en een functie als bijvoorbeeld Leeslijst, maar waarbij Safari op Windows een weeskindje is geworden. De huidige download voor Microsofts pc-platform is een antieke versie en op de Safari-productpagina wordt er met geen woord over gerept.

Chrome op iOS is een toegangspoort tot de Google-wereld, behalve dan vooralsnog de mogelijkheden van zijn eigen appstore voor webapps. De Chrome Web Store is namelijk niet toegankelijk vanaf iOS. Hoewel dit ook geldt voor Google’s eigen Android. Op dat mobiele besturingssysteem met de Chrome-browser surfen naar de Chrome Web Store levert dezelfde foutmelding op. Maar webapps zijn in wezen websites en die kunnen natuurlijk wel gewoon werken op Chrome bovenop iOS. En wat is Google’s platform Chrome OS eigenlijk meer dan Chrome? De browser is dus een koekoeksei, misschien wel de grootste die Google legt.