De beursgang of verkoop, waar overigens ook drie jaar terug al over werd gespeculeerd, komt op een voortreffelijk moment. Het gaat goed met Ziggo, dat 34 procent van de digitale tv-aansluitingen (pdf)

heeft, terwijl bijna 70 procent van de huishoudens digitaal tv kijkt. UPC komt maar tot de helft, KPN nog tot 22 procent maar daar zit ook poor men's tv Digitenne bij, dat nul perspectieven heeft in de technologische revolutie van smart tv's, verbonden met internet en tweede schermen.

Diezelfde revolutie die het kassie kijken volgens de watchers van de beurs in Cannes afgelopen week zo grondig zal veranderen, vormt ook de grootste bedreiging voor Ziggo. De hete adem van Samsung, Apple, Sony, LG, Philips, Google, Microsoft, Intel en nog een stuk of wat gelukzoekers blaast in de nek van Ziggo die natuurlijk één enorm voordeel heeft: de superieure coax-kabel tegenover het koper van KPN, waarvan Xs4all me gisteren nog moest melden dat ik tot in de eeuwen der eeuwen verdoemd ben tot een maximum van 4Mb/s ("U zit op vier kilometer van de centrale, mijnheer.")

En glasvezel? Reggefiber gooide de recent al zijn marketing met de naam 'Glashart' in de prullenbak om toch onder eigen naam te pogen alsnog te ontkomen aan dat vermaledijde zinnetje in de Monitor digitale televisie: "De cijfers voor glasvezelaansluitingen (Fibre-to-the-Home) zijn nog niet opgenomen in deze grafieken, maar betreffen wat digitale televisie betreft nog een relatief gering aantal aansluitingen." Nee, ga er eens dwars overheen met 'over-the-top' televisie los van die pakketten, dus verdergaand dan iPhion dat door de zenders nog te kort aan het lijntje wordt gehouden.

Het worden in ieder geval interessante tijden. En daarom blikken we deze week vijf keer vooruit op de verkoop van Ziggo.

Maximale opbrengst

Grappigste was wel de opmerking tegen Financial Times dat het de eigenaren van Ziggo louter om geld te doen is. Immers, het kwam uit de mond van Shane O'Neill, en die is van Liberty Global. Als er één partij in de Nederlandse markt een prachtig 'track record' heeft opgebouwd met louter graaien en grabbelen, bedrijfs- en zelfverrijking, dan zijn het Liberty Global en haar voorgangers wel. Een heel archief aan bewijzen ligt te wachten tot ik tijd heb om het boek 'Rooftochten van UPC en moederlief' eens te gaan schrijven.

Natuurlijk pot en ketel; het gaat Cinven en Warburg Pincus die achter Ziggo staan louter en alleen om het geld. Daar zijn het bloedzuigers, pardon 'investeerders' voor. Anders gingen ze wel aids in Afrika bestrijden. Gewoon gaan voor de hoofdprijs en lekker de duimschroeven aandraaien van de jongens van Liberty Global, geen scrupules zeg.

In totaal betaalden de Amerikaanse en Britse investeerders Warburg Pincus en Cinven tussen 2005 en 2007 een bedrag van 5,2 miljard voor Multikabel, Casema en Kabelcom. UPC aangevoerd door Manuel Kohnstamm verbeet zich omdat de Amerikaanse moeder een grens had gesteld met bieden, maar vooral omdat ze het vermoeden had dat het UPC gewoon niet gegund werd.

Dus UPC zal opnieuw een poging wagen, of de zaak naar de beurs laten gaan en wachten op het inzakken van de koers, iets dat zondermeer een keer gaat gebeuren. Ook nu weer zullen de erfgenamen van Casema, Multikabel en Kabelcom proberen om UPC buiten de deur te houden, ofschoon UPC een stuk fatsoenlijker is geworden sinds de vorige overname.

Lekker bedrag, 7 miljard euro

Het is nogal wat, 7 miljard euro wordt er genoemd. En dat met de volgende cijfers over 2010:

- Schuld: 3,5 miljard euro

- Netto-verlies: 51 miljoen euro (76 miljoen voor belastingen)

- Omzet: 1,4 miljard euro (+ 7 procent)

- TV-klanten: 3,1 miljoen

- Internet: 1,5 miljoen

- Bellen: 1,2 miljoen

Van de omzet in 2010 komt grofweg 500 miljoen uit tv (een kwart daarvan digitaal), 170 miljoen uit internet en bijna 180 miljoen uit telefonie. Vooral televisie is een goudmijn, ofschoon Ziggo ook in vier jaar tijd een miljard euro investeerde om het netwerk te digitaliseren en voor sneller internet geschikt te maken.

Ziggo is erin geslaagd het horrorscenario van een snel bankroet als gevolg van de enorme schuldenlast die investeerders graag meebrengen, deels te ontwijken. In 2010 is de, wat Ziggo zelf zag als ' the over-hedged position' teruggebracht tot beter te behappen schuld. Het verlies was grotendeels het gevolg van extra afschrijvingen van bezittingen van de drie fusiepartijen.

Rode koontjes

Een beursgang is een kluif voor de slimste pr-strategen. Vuurtje opstoken. Hoe doe je dat? Eerst laat je zo'n beursgang voorzichtig lekken, natuurlijk niet in Nederland, maar bij voorkeur via Reuters om partijen internationaal een beetje lekker te maken. Net als 'uitverkoop', of 'actie'.

Maar de beursgang is geraffineerder. Je laat wat prijzen voor het bedrijf los, die uiteraard te hoog zijn. Want dan valt het later mee. Vooruit kijken, en laten likkebaarden; dat is de pr-strategie. Je moet erbij zijn, en wel nu! Het is een mooi aandeel voor de belegger die stabiliteit zoekt, want tenslotte is het infrastructuur. Maar het is ook een avontuur voor de belegger die snel rijk wil worden, want tenslotte is het internet en per definitief hyperig; en sowieso een prooi voor de short-seller want die profiteert hoe dan ook van de waan van de dag.

Nee, met genoegen wachten we na de gong aan het damrak op de duimen omhoog van Ziggo-baas Bernard Dijkhuizen die nog wat modderig zijn van het aardappels rooien die morgen, alvorens zich in zijn beste pak gehesen te hebben, dat gewoonlijk slechts 's zondags de kast uit komt bij het vervullen van de plichten als ouderling.

En in dit geval is het extra leuk omdat je weet dat bij iedere uiting de jongens van Liberty hun cowboyhoed nog eens naar achteren schuiven, weer naar voren schuiven; nog eens naar achteren schuiven, de hand over het ongeschoren gezicht strijken, hun laars op het omheining van de ranch plaatsen om een poosje in de diepte van de zandvlakte te staren en te zeggen: "Wat nu weer, Ziggo?"

Goed voor drama

Want terugkijken is desastreus. Dat leidt tot een naar déjà vu, dat van de beursgang en aftakeling van UPC.

26 november 1998: "Het Amerikaanse kabelbedrijf United International Holdings (UIH) brengt zijn dochter UPC begin volgend jaar naar de beurs van Amsterdam en de Amerikaanse elektronische beurs Nasdaq in de VS (...) UPC hoopt met de beursgang omstreeks 300 miljoen dollar binnen te halen ter financiering van de uitbreiding van de capaciteit van zijn netwerken en het opzetten van nieuwe diensten (Internet en telefonie)."

30 maart 2000: "UPC ziet de verliezen steeds verder oplopen. Het nettoverlies kwam in 1999 uit op ruim 784 miljoen euro, ruim 1,7 miljard gulden. Een jaar eerder was het verlies nog 256 miljoen euro. "Ik heb het even voor uw opgezocht'', aldus inancieel bestuurder Bracken. ",Maar wij kijken zelf niet eens naar dat cijfer.''

15 mei 2000: " De koers van kabelbedrijf United Pan-Europe Communications (UPC) is vanmorgen bijna 9 procent gedaald na de bekendmaking van een verlies van omgerekend meer dan een miljard gulden over de eerste drie maaanden van dit jaar. Het verlies (467,4 miljoen euro) is ruim zeven keer zo groot als in dezelfde periode van het afgelopen jaar."

5 april 2001: "Het bedrijf maakt een miljardenverlies, de aandelenkoers is als een zandzak waar beursboksers naar hartenlust op meppen en de twee hoogste managers genieten van hun aandelenopties. UPC, marktleider op de Nederlandse en Europese kabel, en verder actief als internet- en telefoonbedrijf, maakte vorig jaar 2 miljard gulden verlies, de koers stortte gisteren nog eens met 18 procent in naar 5,20 euro."

20 april 2001: "Onderzoeksbureau Moody's heeft zijn oordeel over de kredietwaardigheid van kabelmaatschappij UPC opnieuw verlaagd. De analyse van het bureau bezorgde het aandeel vanmorgen een koersval van bijna 12 procent op 5,70 euro. Met de afwaardering vallen obligaties van UPC in de categorie 'junk bond', waarmee het bijzonder hoge risico wordt aangegeven."

UPC raakte in uitstel van betaling, was in feite failliet, maar uiteindelijk mocht UPC doorstarten ten koste van obligatiehouders.

Grote schaal

Er is geen ratio te verzinnen voor de opvatting die Opta vroeger keer op keer heeft gehuldigd dat een monopolie van de kabel beperkt kan worden door het gebied te begrenzen waarin ze actief mochten zijn. Het is bloody eenvoudig: wat voor KPN geldt mag ook voor de kabel gelden; landelijke dekking is goed voor de schaal en innovatie.

Of heeft de Opta ooit overwogen om KPN in regionale partijtjes op te delen? Uniek was die malle opvatting overigens niet, want in 1982 splitste de VS haar nationale telefoniebedrijf AT&T in zeven regionale monopolies, iets dat de markt in een tijdsbestek van 20 jaar corrigeerde.

Iedereen weet dat er uiteindelijk één grote kabelaar ontstaat, al kunnen partijen zich eraan proberen te ontrekken zoals Cai Westland deed door de infrastructuur te verpatsen aan het Rabobank Bouwfonds Communications Infrastructure Fund. Overigens, daar noem je er net eentje, het RBCIF. Is het geen idee dat dit fonds in Hoevelaken zich mengt in het spel om Ziggo?

Of moeten we na KPN, UPC definitief accepteren dat de derde van de grote drie in Nederlandse internetvoorziening definitief in Amerikaanse handen komt. Goed voor het afluisteren, roepen sommigen, maar wij zijn wars van complotdenken. Eerst de feiten, mijnheertje!

Een grotere schaal is onder de streep gewoon goed voor de abonnees want KabelNL kan meer investeren in vernieuwing en mooie dingen voor de mensen en kan gaan meedoen in het grote spel van de tv-, mobiele (met LTE) - en IP-apps voor al die mooie spullen die er nog aankomen.