Het voelbalwereldje wordt helaas bestierd door sprekende en schrijvende maatpakken met een snor. En niet alleen op internet. Het voetbaltijdschrift Johan, waar ik maandelijks voor schrijf, is, als de berichten kloppen, bijna overgenomen door concurrent Voetbal International. Als de schijn niet bedriegt gaat beroepsprovocateur Johan Derksen met enkele jonge nederige journalistjes Johan omtoveren in een merchandise-orgaan voor zijn dikke vriend, Johan Cruijff. Maar het kan nog alle kanten op. Er zitten Grote Meneren aan tafel te onderhandelen over Groot Geld.

Voetbal en commercie dus. Ik wilde mijn ziel nu wel ook eens aan de duivel verkopen. Kijken of ik ergens anders op een pakkende manier het product voetbal onder de aandacht kon brengen. Eens kijken hoe ze het bij Ajax en Feijenoord aanpakten, de website. Zag er niet verkeerd uit. Ik zal er wel nooit aan wennen dat volwassen mannen en vrouwen heel hard, vanuit het niets opeens "AAAAAJJJJAAAAAAAXXXXXXX" in een tram roepen en dat keiharde kerels emotioneel worden als ze aan die ene kopbal van die en die in die en die wedstrijd denken, maar goed, kon mij het rotten. Ik ging het eens op zijn Derksen aanpakken. Commercieel met een glimlach. Schrijven voor het volk. Weg met die businessclass toon.

Op de Ajax-site zag ik een advertentie voor Ajax-koffie. Een rilling over mijn rug. Ik zag het zo voor me. Een zwetende proleet in een kamer, drie hoog achter, in een rood wit bankstel, voor de televisie, met zijn vrouw in de keuken. Ajax-koffie zetten. Maar al snel werd ik ook enthousiast. Wat een groeimarkt. Binnen een minuut had ik zesendertig andere Ajax-producten verzonnen. Alles te bestellen via internet. De Ajax-mango, Ajax-keukensponsjes, een pondje Ajax-aardappels, Ajax-appelmoes, de Ajax-douchekraan, Ajaxaantjes - het nieuwe zoutje van Ajax - Ajax-spaarlampjes en Ajax-scharreleitjes van kippen die exclusief gevoerd worden door Sjaak Swart.

Maar eerst ging ik die koffie beter verkopen. Ik schreef ze, als open sollicitatie, maar meteen een stukjes wervende tekst. Ik wilde deze koffie via de website op een emotionelere directere manier aan de man gaan brengen. Wat voor koffiemaling het was, dat kon de gemiddelde Ome Sjonnie volgens mij niks schelen. Nee, dat Ajax-hart laten vibreren, daar ging het mij om.

Dit stuurde ik ze:

"Hoi, Ajax-fan. Net thuis? Heb je je weer de hele wedstrijd af zitten vragen waarom Rafael van der Vaart met die bolle vissenogenkop wel een vrouw als Sylvie Meis om zich heen heeft en waarom jij het moet doen met een vrouw die voor 89 % uit steunkousen bestaat? Het ligt aan je koffie! Ja, je koffie! Jij staat nog heel ouderwets kokend water door je derde wereld-pads heen te drukken, terwijl Rafael en alle andere selectieleden van Ajax genieten van de echte Ajax-koffie. Passie, daar gaat het om. Geen seks en geen koffie voor de wedstrijd, bij Ajax lachen we daar om! Hahahaha!!!! Zie je wel. Onze koffie is uitsluitend gemaakt van de beste bonen, geplukt door minderjarige Afrikaanse voetballertjes, onder leiding van Louis van Gaal zelf. In vijf minuten laat Louis, die door hun liefdevol Witte Man Zonder Neus wordt genoemd, die rekels zes hectare koffieplantage leegplukken, maar ze doen het voor u! Ook u kunt nu genieten van echte Ajax-koffie. Capitano heet onze koffie en dat is een moeilijk buitenlands woord voor kapsones, branie. Niets zo cool om als jonge meteroseksueel met een veel te klein Ajax-espressokopje die fantastische melange in uw droge Ajaxschreeuwmond te laten smaakontploffen"

Nu ja, zo ging dat nog even door. Niks op gehoord. ik ben nu bezig met een mail aan Feijenoord, die ik warm wil laten lopen voor de exploitatie van een Ed de Goey-dekbed overtrek. Ed de Goey eindelijk de credits geven die hij verdient. Hij was al jaren voordat ze hem in Amerika zaten te computeranimeren Gollem uit The Lord of The Rings. De eerste zin van mijn stuk: "Altijd al wakker willen worden onder Ed de Goey? Dat kan!"