Na mijn zomervakantie ben ik aan een onwaarschijnlijk avontuur begonnen. Zonder naar een nieuwe baan te zoeken, heeft de baan mij gevonden. In hetzelfde gebouw en met hetzelfde contract: als Java-specialist ben ik opeens in een infrastructuurteam beland.

Auteur: Olga Maas

Olga is Application Specialist bij APG, hecht aan uitdaging, ontwikkeling en diversiteit. Specialist in JAVA. Motto: Anders kijken geeft andere oplossingen.

Voor een ontwikkelaar is Infra zoiets als de zon: die is er gewoon en anders weet je dat hij na een tijdje weer opkomt. Hoe alles in elkaar steekt en hoe al die lagen tussen het ijzer en de eigen applicatie werken, is voor de meeste ontwikkelaars een blackbox. Het stoppen en starten van de eigen applicatieserver, het managen van de databaseconnecties of de certificaten, dat zijn de enige gebieden waar de doorsnee Java-ontwikkelaar bij ons in aanraking komt met de Infra. In onze nieuwe DevOps teams komt daar ook nog het beheer van de applicatieservers bij. Maar de infrastructuur die het mogelijk maakt dat alles met elkaar kan praten, blijft verborgen.

Ook ik leefde dit infraloze leven, tot het moment kwam dat ons "DevOps ready datacenter" bijna af was en er iemand nodig was die wist hoe applicatieservers in elkaar zitten en wat er aangepast moet worden als onze software daarop moet landen. En die iemand moest daarbij ook nog kunnen programmeren. Het gaat uiteindelijk om het bouwen van "Infrastructure as Code" en mensen die dat kunnen zijn nog moeilijker te vinden dan Java-architecten. Er moest naar onconventionele maatregelen gegrepen worden. Dus werd ik uitgeleend en stapte ik na de vakantie vier etages hoger uit de lift dan voorheen. Daarmee belandde ik in een voor mij totaal nieuwe wereld.

Ik snap nu dat F5 niet alleen browser refresh betekent, dat r10k geen broertje van R2-D2 is en dat het standaard geluidsniveau van een infrastem een aantal decibellen hoger ligt dan die van de traditionele programmeurs. Bij het inwerken kwamen opeens allang verdrongen frustraties van "vroeger" naar boven, toen de IDE's nog in kinderschoenen stonden. Wat was ik intens gelukkig toen ik ontdekte dat mijn favoriete IDE alle nodige plugins had en dat ik geen veredelde text editor hoefde te gebruiken.

Ik ben in Puppet en ServiceNow gedoken. Om sneller duidelijk te hebben hoe alles in elkaar zit, begon ik met het schrijven van de tests; daarmee kon ik niet meteen iets kapot maken. Dacht ik. Verwend door Java, dat al jarenlang volwassen met het testen omgaat, liep ik hier tegen problemen aan die ik in de wereld van applicaties niet kende. En dat alles in Ruby, dat ik alleen kende van "Ruby for dummies".

Maar na een paar keer de buildpipeline op rood te hebben gezet (en ja, ik voelde me toen als een olifant in de Infra) hebben we Tomcat uitgerold in de versie die de DevOps-ingenieur zelf kan kiezen. Met de instellingen die hij aangeeft. Daar heb ik niet alleen plezier in, maar ik doe het ook uit eigenbelang. Hoe vaak hoorde ik al van ontwikkelaars: "Mijn Tomcat doet het niet." En dan kon de zoektocht beginnen naar de verschillen. "Wat is er aangepast? Is de applicatie het probleem? Is er iets met de settings, is er nergens een typo?" Binnenkort hoef ik niet meer naar de naald in de hooiberg te zoeken: gewoon een nieuwe server uitrollen, de oude opruimen, applicatie deployen en ... alles werkt.

Het is altijd spannend om aan iets nieuws te beginnen, mij heeft het een boost gegeven. In IT is er nog zo veel wat geautomatiseerd kan worden. Ik voorspel dat DevOps niet de laatste trend wordt, want InfraDev komt eraan!