Vijf minuutjes internetten per dag doet wonderen voor je gemoedstoestand. Nou, ik merk er niks van. Ik ben al tien minuten bezig sinds Engeland is uitgeschakeld door Rivaldo en die andere aanstellers en ik voel me nog steeds opgefokt. Het onderzoek doet me denken aan vergelijkbare sensatiescripties waaruit zou blijken dat internet depressief maakt, dat het gebruik van computers afstompt en dat surfers best bereid zijn te betalen voor content. Ja, zo lust ik er nog wel een paar.

Volgens de psychologe stimuleert het klikken en kijken op internet de produktie van endorfine. Naslag op internet (weer 15 minuten, voel nog steeds niks) leert dat dit hormoon wordt aangemaakt door de hersenen als je pijn lijdt. Waarschuwingssignalen van je lichaam worden zo onderdrukt en je bewustzijn vermindert. Dat maakt dat je grensoverschrijdend kunt presteren. Vrouwen die bevallen bijvoorbeeld staan stijf van de endorfine. Of gewonde soldaten die zichzelf weten weg te slepen van de vuurlinie. Marathonlopers ervaren door het hormoon een 'runners high' terwijl ze eigenlijk uitgeput zouden moeten neerstorten. Dit mogen extreme gevallen zijn, endorfine komt sowieso vrij bij lichaamsbeweging. Mensen die last hebben van stress of een burn-out wordt daarom dikwijls aangeraden te sporten. Je hormonenstelsel is verstoord en een rondje joggen brengt de boel weer een beetje in balans.

Dat laatste herken ik wel. Als ik een paar dagen niet heb getraind in de sportschool word ik chagerijnig en ongedurig. Uren voor je computer zitten kropt alleen maar energie op. Een beetje internetten heeft mij wat dat betreft nog nooit een high opgeleverd. Als het al iets met me doet, dat is het vooral dat ik er onrustig van word. Ga maar na. Er zijn miljoenen websites waar op elk moment iets nieuws kan gebeuren. En er komen dagelijks sites en pagina's bij. Dat moet ik allemaal bijhouden op de een of andere manier. Natuurlijk zijn er mensen die hetzelfde doen en daarmee een deel van het werk uit handen nemen, maar het is dweilen met de kraan open. Dat is je werk toch, zou je denken. Dat klopt, maar zelfs privé raak ik vaker geërgerd dan goedgeluimd van internet.

Van pop-ups die zich na een tel pop-under gaan, waardoor je dat venster eerst moet selecteren voordat je hem kunt sluiten. Om gestoord van te worden! Van het Outlook ikoon in mijn taskbar dat zegt dat er nieuwe mail is, waarna het acht van de tien keer spam blijkt te zijn. Van de onnodig ingewikkelde opmaak en navigatie van veel websites, waarbij het telkens weer raden is waar je wat kunt vinden. De effectiviteit van internetten is eigenlijk ontzettend laag. Vind je het gek dat het gros van de gebruikers na vijf minuten uitloggen? Als je langer online blijft, dan kook je over. Voordat je er erg in hebt, ben je een forumvandalist.

Nee, internet levert eigenlijk alleen maar stress op. Adrenaline in plaats van endorfine. Ongeduld volgens Washington Post-journalist Bob Woodward en gelijk heeft-ie.

Goed humeur?

Laat me niet lachen. Ik ga maar weer eens naar de sportschool, mezelf helemaal de pleuris zweten. Die wedstrijd van vanmiddag geloof ik wel, de Duitsers winnen toch wel.