De organisatie voegt CC0 (CC Zero) en CC+ toe aan het pakket van open licenties. Daarmee krijgen gebruikers van het systeem meer mogelijkheden om hun werk te beschermen.

Creative Commons (CC) is een non-profit organisatie die er naar streeft creatieve werken vrijer beschikbaar te stellen. De organisatie vindt het traditionele auteursrecht of copyright niet flexibel genoeg. De licenties zijn onder andere bedoeld voor musici, fotografen, illustratoren, schrijvers, bloggers, docenten, wetenschappers en filmmakers.

Auteursrecht vrijgeven

Met CC wordt het mogelijk het auteursrecht te behouden en je werk vrij te geven voor bepaalde vormen van gebruik. Dat kan tot nu toe met zes verschillende licenties. Bij de meest lichte vorm vraagt een rechthebbende alleen om naamsvermelding. Anderen mogen het werk dan kopiëren, veranderen, verspreiden en vertonen zolang maar naar de maker wordt verwezen.

Bij de strengste restrictie kan de auteur aangeven dat zijn werk niet gebruikt mag worden als onderdeel van een commerciële uiting. Daarnaast mag het werk niet veranderd worden en moet er een auteursvermelding bij.

Uitbreiding

'Eigenlijk is CC+ een uitbreiding op de bestaande licenties', legt Martijn Arnoldus van Creative Commons Nederland uit. 'Met de CC+ licentie wordt het mogelijk om alvast informatie mee te geven voor eventueel commercieel gebruik. Het gaat dus om de toevoeging van metadata. Het is niet zo dat de tekst van de licenties verandert. De gebruiker krijgt de mogelijkheid om eigen informatie aan die licenties toe te voegen.'

'Stel je voor dat al je foto's op Flickr vallen onder de 'Naamsvermelding-NietCommercieel' licentie', zegt Lawrence Lessing, ceo van Creative Commons. 'CC+ geeft de mogelijkheid je werk publiekelijk vrij te geven. En daarnaast wordt het mogelijk om ook meteen aan te geven welke commerciële licenties op het werk rusten voor iedereen die met het werk winst wil maken.'

CC0 maakt het mogelijk om volledig afstand te doen van rechten op een werk, of om af te zien van aanspraak op die rechten. 'CC0 is een oplossing voor de linkse vleugel van CC. In die hoek zitten gebruikers die de huidige licenties niet open genoeg vinden. Zij willen de mogelijkheid hebben om de rechten van hun werk aan het publieke domein te geven. Dit wordt mogelijk met CC0', aldus Arnoldus.

Internationaal probleem

'Daar zit nog wel een internationaal probleem. In Nederland en veel Europese landen is het niet mogelijk om helemaal afstand te doen van rechten. Amerikanen hebben die mogelijkheid wel.'

Arnoldus: 'In Nederland blijven bepaalde rechten altijd bij de maker. Dit blijft zo tot iemand dood gaat. Dat komt door een uitsplitsing in morele en exploitatierechten. Van de exploitatierechten kan iemand afstand doen door ze bijvoorbeeld te verhandelen. Door de morele rechten is het veplicht om altijd een auteursnaam te vermelden. Als het werk dan gebruikt wordt voor bijvoorbeeld racistische doeleinden heeft de maker nog steeds het recht om naar de rechter te stappen. Ook als je al afstand hebt gedaan van alle andere rechten.'

Officieel aanspraak op de auteursrechten 'wegwuiven' gaat in Nederland wel mogelijk worden met CC0.

Nederlandse versus Amerikaanse licenties

In Nederland zijn er tussen de 300.000 en 350.000 werken geregistreerd met een Nederlandse CC-licentie. Daarnaast is er nog een veel grotere groep Nederlanders die met Amerikaanse licenties werkt. 'Heel veel mensen denken dat werk met een Nederlandse licentie alleen maar beschermd is in Nederland. Dat is niet waar.Er zijn internationale verdragen met bijna alle landen in de wereld en die respecteren de Nederlandse wetgeving. Dus de Nederlandse CC licenties zijn daar ook geldig.'

In de rechtszaal is het makkelijker om Nederlandse licenties te hebben. De Amerikaanse licenties vallen namelijk onder het Amerikaanse rechtssysteem. Deze zaken kunnen in Nederland wel behandeld worden maar de rechter zal moeten redeneren aan de hand van het Amerikaanse rechtssysteem.

De nieuwe protocollen zullen in januari 2008 beschikbaar zijn als beta testversie.