Veel Britten fronsten de wenkbrauwen toen bekend werd dat met ingang van het nieuwe millennium de tv-rechten van de edele cricketsport overgingen van de eerbiedwaardige BBC naar het commerciële station Channel Four. Gaandeweg echter zijn de meeste criticasters bijgedraaid en krijgen de commerciëlen veel lof toegezwaaid voor de wijze waarop zij tv-verslaggeving, internetgebruik en hightech snufjes met elkaar verweven. Cricket is een grote sport in alle landen van het voormalige Britse wereldrijk. De eendaagse interlands en vooral de meerdaagse internationale testmatches trekken honderdduizenden naar de stadions en een miljoenenpubliek zit gekluisterd aan de buis. Omdat de sport bol staat van de statistieken, zowel het scoreverloop van de actuele wedstrijd als historische data, deed de computer, met database programma's, al lang geleden zijn intrede bij de tv-verslaggeving. Tegenwoordig zijn al die statistieken uiteraard ook online voorhanden. Ondanks hun wat stoffige imago zagen de cricketbobo's al snel in dat de technologie een rol moet spelen bij de arbitrage. Zo is er al een aantal jaren bij alle belangrijke wedstrijden een derde scheidsrechter aanwezig die op verzoek van één van de twee `umpires' in het veld televisiebeelden kan bestuderen om te bezien of een batsman bij het scoren van runs op tijd terug is bij zijn wicket of dat hij `uit' is. Daarnaast zijn de scheidsrechters uitgerust met elektronische lichtmeters om te bepalen of de batsmen voldoende gelegenheid hebben om de ballen die in hun richting worden gebowld, te zien aankomen.

How's that?

De grootste technologische vernieuwing die de verslaggeving door Channel Four tot nu teweeg heeft gebracht is de recente invoering van 'Hawkeye'. Deze vinding, gebaseerd op de militaire technologie waarmee vijandelijke raketaanvallen worden getraceerd, moet uitsluitsel geven over de meest controversiële regel in cricket: 'leg before wicket', in de wandeling LBW genaamd. LBW, dat qua waarneming dezelfde moeilijkheidsgraad heeft als de buitenspelregel bij voetbal, komt er op neer dat de scheidrechter moet bepalen of een bal die tegen de beenbeschermers van de batsman komt anders het wicket zou hebben geraakt. Zo ja, dan is de batsman uit. Bij hun beslissing kan een scheidsrechter bovendien nog (onbewust) worden beïnvloed door de hevigheid waarmee de veldpartij hem het -verplichte!- appèl 'How's that?' toeschreeuwt. Hawkeye maakt driedimensionale plaatjes van de vlucht van de bal waarbij gebruik wordt gemaakt van zes camera's die rond het veld staan opgesteld. Informatie over de snelheid en de route van de bal wordt ingevoerd in een centrale computer. Deze computer berekent binnen vijf seconden waar de bal zou zijn beland als hij niet tegen de beenbeschermers van de batsman zou zijn gekomen. Bovendien kan de worp in virtual reality worden herhaald en bekeken vanuit vrijwel ieder gezichtspunt. Hawkeye wordt nu nog alleen gebruikt tijdens de tv-verslaggeving en op de Hawkeye website, maar de verwachting is dat scheidsrechters volgend jaar al zullen worden uitgerust met een handset waarop de bevindingen van Hawkeye worden vermeld. Cricketliefhebbers kunnen zelf op de genoemde website met behulp Hawkeye allerhande analyses uitvoeren. Er wordt gefluisterd dat zelfs de Engelse internationals, die tijdens hun huidige Ashes testmatchserie al twee keer zijn vernederd door de Australiërs, op grond van de analyses door het elektronische speeltje, wijzigingen in hun tactiek zullen aanbrengen. Uiteraard zijn er tijdens de testmatches nog veel mensen die gewoon moeten werken. Voor hen die online zijn heeft Channel Four een nieuwtje bedacht. Zij kunnen een cartoon van tv-commentator en voormalig Australisch aanvoerder Richie Benaud naar hun Bureaublad downloaden. Desktop Richie waarschuwt hen vervolgens als er een wicket valt, een batsman honderd runs scoort en als de spelers het veld verlaten voor lunch, thee of wegens de regen.