Simon the Signer staat niet alleen model voor een belangrijke doorbraak ten behoeve van doven en slechthorenden. De digitale doventolk geeft ook een voorproefje van wat de nabije toekomst zal brengen aan virtuele mensen op je computerbeeldscherm en televisiescherm: iemand die terug praat, je stemming peilt, weet wanneer hij je kan helpen en ook snapt wanneer hij zijn mond moet houden. Het product, dat afgelopen week de Royal Television Society's Technical Innovation Award 1988 in de wacht sleepte, is een gezamenlijk project van de University of East Anglia, het bedrijf Televirtual en de Independent Television Commission. Het zal nog wel even duren voordat je de virtuele doventolk thuis op de buis in actie kunt zien. "We hebben nog een lange weg te gaan, maar deze prijs beschouwen we als waardering voor het enorme potentieel dat ons werk heeft", zegt professor Andrew Bangham van de School voor Informatie Systemen van de universiteit van East Anglia. Televirtual maakt gebruik van geavanceerde werkwijzen om bewegingen `te vangen' en van 3D animatietechnieken om de virtuele doventolk te produceren. Gebarentaal uitgevoerd door een echte doventolk wordt vastgelegd als videobestanden, die ten grondslag liggen aan de computerbesturing van de virtuele versie. "We zitten sinds zes jaar in de 3D graphics business. We leveren `high-end animaties' aan ITV en de BBC. Dus we wisten hoe realistisch virtuele mensen kunnen zijn", zegt Mark Wells, de directeur van Televirtual die is belast met onderzoek. "Maar dit was tot nu toe de grootste uitdaging. We moeten zowel lichaamsbewegingen, gezichtsuitdrukkingen als gedetailleerde handbewegingen vastleggen. Daarna moeten we alles reproduceren via de virtuele doventolk en wel zo duidelijk dat doven en slechthorenden de gebaren net zo kunnen `lezen' als bij een echt mens. En daarbij komt nog dat alles in real-time moet werken en op een simpele PC moet kunnen draaien in plaats van op een grafische supercomputer." "Het werken aan de bouw van virtuele mensen is ontzettend leuk en een enorme, onweerstaanbare mentale uitdaging. In de toekomst zullen ze de meest intuïtieve interface zijn tussen mens en machine", zegt professor Bangham. "Het is onze droom om tegen hen te kunnen praten of te zwaaien en dat zij zullen glimlachen, gebaren en terugpraten."