"Ik vind jou heel goed want je hebt tieten en je logt of je linkt naar tieten en je schrijft dus vind ik je goed want ik houd van tieten en ik schrijf ook" Dat niveau... Het organiserende aboutblank had er voor gekozen om de prijzen nu ook eens echt fysiek uit te delen. Ik zag de foto's vanmiddag en het had wat mij betreft nog wel iets fysieker gekund. Met vuisten en zweepslagen bijvoorbeeld of desnoods met een stationair draaiende dorsmachine in de feestruimte. Alles om er wat meer leven in te blazen.

Een geheel verzorgd dagje levende hel voor dertig personen, zo ziet het er uit. Leuk idee om de prijzen uit te reiken in het Museum Voor Communicatie, waar men toevallig nog een nagebouwde kantine van Ikea had staan. Een desolate sfeer. Het lijkt meer op een massaontslag dan op een feestje. Hiroshima begroet webloggend Nederland, die sfeer. Verdrietige mensen zonder toekomst in een formica omgeving die braaf zitten te wachten op hun eczeemkuurtje, iets anders zie ik niet.

Of toch? Nog een keer goed gekeken en verdomd, ik herkende een aantal bekende prijswinnaars. Altijd leuk om de strenge hiërarchie in loggersland terug te zien op foto's. Wie mag er naast de kopstukken zitten? Wie mag er lachen om de grapjes van Reet van Retecool en wie mag de inmiddels al bijna legendarische Erwin van der Zande in het voorbijgaan even aanraken? Wie voelde Charis haar borsten in zijn rug bij het wachten op de Zweedse gehaktballetjes aan het snelbuffet? De foto's, een mooie sociale kaart van het loggerswereldje.

De prijswinnaars dan.

Reet van www.retecool.com kwam langs om zijn drie prijzen in ontvangst te nemen. Hij was op de brommer en moest met zijn thermosstatische hotrod-heuptas nog wat pizza's bezorgen, maar toch klasse dat hij paraat was. Onder andere voor de 'Lifetime Award'. Ik heb hem nog snel gebeld. Geschrokken. Ik dacht dat hij dood was. Meestal worden dit soort prijzen uitgedeeld aan vrijheidsstrijders uit 1740 of men tilt Kirk Douglas op een podium om hem minuten lang toe te juichen. Lifetime Awards krijg je meestal als je stervende bent. Toch een mooie prijs. In Nederland hadden alleen Rudi Carell en Rudi Falkenhagen hem. Knap van Reet dat hij, zonder Rudi te heten, deze prijs nú al wint, op 17 jarige leeftijd! Reet werd tevens de beste mannelijke logger. Dit betekent dat je logt en een lul hebt.

Beste vrouwelijke logger, de variant met een kut, wie was dat dan? www.merelroze.com. Fantastisch weblog. Je moet het alleen niet lezen. Een fijne rustgevende boskleur en heel veel lettertjes in een bepaalde volgorde. Alsof je in een bos zit. De letters zijn de sneeuw. De inhoud? Merel wordt wakker, maakt dingen mee en schrijft dat op. Ze gaat naar een Albert Heijn waar ze vroeger wel eens kwam en ja hoor, de winkel staat er nog. Dat soort snoeiharde observaties. De teksten hebben een prettig ritme. De zon gaat onder, Merel gaat slapen en verdomd, de volgende ochtend komt hij weer op. Een terechte prijswinnaar.

Net als Walter van www.vandenb.com, het schrijvende en denkende wonderkind van de webloggende kikkerdrilgemeenschap. Schreef volgens de insiders het fijnst. Hij schrijft korte zinnen met een punt er achter. Heel veel achter elkaar en dan stopt hij opeens. Men noemt dit ook wel literatuur. Je leest dat er over is nagedacht, dat is het goede. Er wappert een vogel met zijn vleugels en verderop valt een druppel. Ga er maar aan staan, dat zo opschrijven dat de lezer denkt: "Jezus, ik zag hem gewoon vallen en volgens mij wapperde er iets." Maar hij, hij kan dat, Walter, Als er een bezemsteel naar voren valt en er huilt iemand vier kilometer verderop dan verwoordt hij dat messscherp. En wat nu het leuke is: ze gaan er een heel groot volwassen mensen letterboek mee volwalsen. De webloggers leven al maanden fel mee. "Goed man, eindelijk erkenning, echt je letters op een papieren bladzijde. Geweldig!!" De uitgelekte titel van het boek, een primeur speciaal voor WebWereld-lezers: 'Met Weinig Tevreden'.

Volgend jaar is iedereen er weer. Walter neemt de restvoorraad van zijn roman mee, Reet heeft bijna zijn motorrijbewijs, GeenStijl 2 bestaat al weer bijna een jaar en de locatie is wederom fantastisch gekozen: de openbare toiletten van een tankstation. Gezellig!