Vandaag kwam ik op de website van Henkjan Smits terecht. U kent hem wel, van de x-factor. Een woord dat over de hele wereld al tientallen jaren wordt gebruikt om een specifiek, onbenoembaar talent te beschrijven, maar dat in de hebberige klauwen van Smits iets smerigs is geworden. Toch maar even aandachtig zijn log zitten lezen en het is wel duidelijk. Smits praat vooral honderduit over een nieuw verworven astrologisch inzicht. De zon en alle planeten draaien om hem heen. Daar is hij sinds zijn VPRO zomergastenavond achter. Een ommekeer in zijn leven. Tot die tijd zat hij met een zonnebril op zijn hoofd een beetje zwakzinnigen te beoordelen en stond hij aan de wieg van talenten als André Rieu, Total Touch, Kane, Herman Brood, Volumia!, Danny Malando's Tango Orkest, Jamai, Boris en Hind. Tevens produceerde hij succesvolle albums van onder andere Kane, André van Duin en Laura Fygi.

Allemaal mensen met die onmiskenbare x-factor. Danny Malando's Tango Orkest, zult u zeggen, die ken ik helemaal niet. Hoeft ook niet!! Dat is juist zo leuk van de x-factor. De grootste oetlul kan hem in zijn lichaam hebben en Smits ziet dat dan, aan de manier waarop je loopt of zo. Ik hoorde van een vriend van Danny Malando, die in het dagelijks leven gewoon Peter Duinkater heet, dat Henkjan Smits, die in het dagelijks leven gewoon Tony Rubbeteer Deluxe heet, Danny had aangesproken in een haringkraam. Smits was getroffen door zijn enorme dynamiek tijdens het eten. Ja, Danny had de x-factor. Een hoop gelul, over dat Danny de haring bijna Argentijns at en binnen twee weken stond die arme man met een backingtape en zes wildvreemde aangetrouwde neven van Henkjan Smits een tango-orkest te dirigeren in rustcentrum De Reiger.

Want dat zijn namen hoor die Henk heeft ontdekt. Jim, van Idols. Die acteert nu wel mooi een doofstomme agent in een politieserie. Dat zag Henkjan meteen al in hem! Hij danst ook met billetjes in een heel strak broekje de hoofdrol in Grease. Dan kan je echt wat! Jamai, ook al een ontdekking van Henkjan, speelt een zingende en dansende discipel met last van dwerggroei in de musical Jesus Christ Superstar. Over twee jaar is Ria Valk de enige artieste die nog niet in een musical heeft gespeeld, maar wat maakt het uit, als je die x-factor maar hebt! Henkjan zag ook het enorme talent van Kane, u weet wel met die zanger die klinkt alsof hij met een brandende steengrill tegen zijn hol zingt. Een vreemde hortende en stotende manier van zingen, maar Henkjan herkende het meteen. Het was de x-factor die er uit wilde. En hij stond weer net op de goede plaats. André van Duin dan. Henkjan was de eerste die een hardrock album met hem op wilde nemen. Hij hoorde in André een enorme woede. Het nooit uitgebrachte album Satan Will Piss In Your Mouth liet nu juist eens een heel andere kant van André van Duin horen.

Als je zijn website leest verbaas je je vooral dat hij nog tijd overhoudt om met andere mensen bezig te zijn. Henkjan heeft namelijk, net als alle mensen op de wereld, één specifiek talent, en bij hem is dat: helemaal niets kunnen, te dom zijn om je eigen broek aan te doen en om je eigen nummers te zingen en dan toch mensen durven te beoordelen. Dat moet in je zitten, die schaamteloosheid. Jerney Kaagman heeft dat talent ook. Zong in Earth & Fire gemiddeld 400 mensen per jaar naar een zenuwinzinking en bewoog zich toen al in een denkbeeldige rolstoel over het podium, maar toch vertelt ze andere mensen hoe het wel moet.

De website van Henkjan Smits is vier liter zelfbevlekking. Een aaneenschakeling van zelfpromotie, verslagen van leuke diners met Albert Verlinde, opzichtige reclame voor mensen uit zijn eigen stal en semi-intellectuele observatietjes. Als je één pagina gelezen hebt weet je dat alle mensen die de komende weken tevergeefs auditie doen en die ter meerdere eer en glorie van Smits infantiele x-factor boekje keihard worden uitgelachen, dat die mensen in ieder geval iets hebben wat Henkjan Smits al lang niet meer heeft. Authenticiteit, oprechtheid en beleving. Hij zit er al jaren met zijn neus bovenop, kijkt er naar, maar heeft er niets van geleerd

Als iedereen dat eindelijk doorheeft gun ik hem een vreselijke toekomst. Achter een gordijn wat op een conga trommelen bij Danny Malando's Tango Orkest, wegens te dikke lullige wangen als hij lacht. En daarna zestien jaar lang de website onderhouden van André Rieu.