Digg gaat een stap verder door zijn bezoekers te laten bepalen wat het grote nieuws is. Gebruikers brengen een stem uit op het nieuws, een digg, en het artikel met de meeste diggs komt bovenaan te staan. Dit verhaal wordt vervolgens weer meer gelezen.

Wekelijks zetten de twee oprichters Kevin Rose en Alex Albrecht de Diggnation-podcast online, waarin ze de populairste onderwerpen bespreken, onder het genot van een biertje en doorspekt met de nodige grappen. Het is een van de populairste in de iTunes Music Store en biedt naast audio ook video. IDG News Service spreekt met Kevin Rose over Diggnation.

IDG: Vanwaar de Diggnation-podcast?

Rose: Digg begon als hobbyproject in december 2004. Alles wat je op Digg ziet, is aangedragen door gebruikers en wordt gewaardeerd door bezoekers. Als een artikel genoeg diggs krijgt, verschijnt het op de homepage. We ontvangen duizenden inzendingen per week en vroegen ons af of we niet meer konden doen met al die content. Zo is Diggnation ontstaan.

IDG: Heb je enig idee hoeveel abonnees je hebt? En in hoeverre is er een overeenkomst tussen de Digg-lezer en de Diggnation-luisteraar? Of hebben beiden een verschillend publiek?

Rose: Een groot deel van de Digg-lezers luistert ook naar de podcast. We hebben dagelijks ongeveer een half miljoen unieke bezoekers. De podcast wordt wekelijks 130.000 tot 140.000 maal gedownload.

IDG: Enig idee of dat dezelfde mensen zijn die Digg lezen?

Rose: Oh, zeker weten. We hebben de podcast op Digg gezet, hebben er een aankondiging staan en er staat een link. Dus ja, het gaat om dezelfde groep mensen. Sommige mensen zijn erg betrokken bij de podcast. De bezoeker die het verhaal inbracht wordt ook genoemd in de podcast. Het gaat zelfs zo ver dat mensen als reactie onder een artikel de hoop plaatsen dat het onderwerp behandeld wordt in Diggnation.

IDG: In hoeverre zijn de bezoekers van belang voor de podcast?

Rose: Erg belangrijk. Er is geen enkel artikel dat we zelf hebben gekozen. We kunnen het niet zonder onze bezoekers doen: zij schrijven tenslotte de verhalen. Zij zijn dus van groot belang: ze leveren ons het bronmateriaal.

IDG: De podcasts worden overal ter wereld opgenomen. Wat is een persoonlijke favoriete aflevering of locatie?

Rose: Japan was erg leuk om te doen. Ik was er nog nooit geweest en heb me daar enorm vermaakt. Maar ook Las Vegas was leuk. Of de aflevering op de Tahoe-skiresort waar we lezers hadden uitnodigd om te skiën. We proberen eens in de zoveel maanden een plek te vinden waar we persoonlijk in contact kunnen treden met de Digg-lezers.

IDG: Je komt uit de traditionele televisiewereld. In hoeverre verschilt het maken van een show voor internet met een standaard televisieshow?

Rose: Het is een wereld van verschil. De afgelopen 3,5 jaar deed ik The Screensavers-show op TechTV. Op Revision3, het moederbedrijf van Diggnation, doen we verschillende pod- en vodcasts. We doen een soort van technische doe-het-zelf-show genaamd Systm. Ook komen we binnen enkele maanden met een kookprogramma, genaamd Control-Alt-Chicken. Verder hebben we nog een hackshow, genaamd The Broken. We zijn dus met veel projecten bezig.

Dit alles werkt heel anders dan bij de traditionele media. Bij een televisieprogramma heb je een uitvoerend producent, nog vijf producenten en een serie-producer. Er is dus een grote groep mensen die allemaal een mening hebben over hoe het eruit moet komen te zien. Bij een pod- of vodcast is er maar een klein groepje met de aflevering bezig in plaats van vijftien tot twintig man.

IDG: Hoeveel man produceren Diggnation dan? Los van de twee presentatoren.

Rose: Revision3 heeft in totaal acht medewerkers. De twee presentatoren, Alex Albrecht, Keith Harrison, de cameraman en degene die het beeld bewerkt. Dit doet hij overigens op een Mac, hetgeen een hele goede zaak is. Zelf werk ik er natuurlijk ook en we hebben iemand die advertenties verkoopt: David Prager.

IDG: Dat lijkt niet erg veel...

Rose: Dat is het ook niet. Alex en ik bedenken samen wat we willen doen met een aflevering. Dit werkt makkelijk en snel. Bij traditionele televisie duurt zo'n proces weken. Met Diggnation kunnen we het in één dag doen. Als er ergens een beurs is, kunnen we er direct heen, het filmmateriaal schieten, laten bewerken en online zetten. Dat hele proces duurt maximaal twee dagen.

IDG: De uitzendingen komen heel losjes over: een beetje bier drinken, grappen maken, et cetera. In hoeverre wordt een uitzending gepland? Of gaan jullie er fris in en zien jullie terplekke wel wat jullie gaan doen?

Rose: Een half uur of driekwartier voordat we beginnen met de opnames bespreken we de artikelen. We stellen een lijst op van deze verhalen en gaan aan de slag. We trekken een paar biertjes open en hebben gewoon lol. Daar hebben we geen script voor nodig. Het enige dat wij voorlezen is de kop en beschrijving van het artikel, zoals die zijn aangedragen door de bezoeker. Alex en ik werken al langer samen en zijn goed op elkaar ingespeeld. We voelen ook goed aan welke verhalen leuk zijn om door ons te behandelen. Ik zou je graag vertellen dat er meer bij komt kijken, maar feitelijk zijn het twee jongens met een potje bier die plezier maken.

IDG: Toch werken jullie best geavanceerd. Jullie gebruiken toch ook 5.1-surround geluid?

Rose: Dat hebben we een paar afleveringen gedaan. We zijn naar het Dolby-laboratorium gegaan waar een vriend van mij op de consumentenelektronica-afdeling werkt. Hij hielp ons aan de mogelijkheid om in 5.1-geluid op te nemen. We waren de eerste aanbieders van podcasts met 5.1-geluid waarvoor je geen extra software hoeft te downloaden.

IDG: Wat voor hard- en software gebruiken jullie om de pod- en vodcasts te bewerken?

Rose: We filmen met een Panasonic AG-DVX 100A DV-camera en gebruiken draadloze Sennheiser-microfoons. We gebruiken verder geen extra apparatuur om audio of video op te nemen. We slaan alles op op MiniDV-tapes. Keith gaat vervolgens aan de slag met Final Cut op zijn G5 Mac. Als alles gedaan is exporteren we de mp3. Het ongecomprimeerde bestand zetten we over op een Linux-pc. Hierop draait een script die het bestand omzet naar andere formaten, zoals bijvoorbeeld Xvid.

IDG: Hoeveel verschillende versies zetten jullie online?

Rose: Dat hangt er vanaf. Op dit moment hebben we naast een mp3-bestand een H.264-bestand en een Xvid. De Systm-show, waar ik eerder al over sprak, bieden we de uitzending ook aan in het Theorma-formaat, in Divx en in Windows Media.

IDG: Distribueren jullie nog via Bittorrent of gaat alles tegenwoordig via de iTunes Music Store?

Rose: We gebruiken beide. Bezoekers kunnen zich abonneren via iTunes of de aflevering downloaden met behulp van Bittorrent.

IDG: Of Odeo, afhankelijk van wat je favoriete applicatie is?

Rose: Uiteraard, voor onze feed gebruiken we Feedburner. Dat werkt met een heleboel sites van derden, zoals Odeo of PodNova, waarna je het direct in je browser kan streamen.

IDG: Kan je iets meer zeggen over pod- en vodcasts in zijn algemeenheid? Zijn er bepaalde shows die jij nauwgezet volgt?

Rose: Zeker weten. Het gekke is dat toen wij begonnen dachten we dat het een grappige, kleine podcast zou zijn. Inmiddels hebben we meer abonnees op de vodcast dan op de podcast. We zagen een enorme stijging toen de iPod Video verscheen. Het was aanvankelijk raar om meer op video te focussen dan op audio.

Wat betreft vodcasts zijn er enkele pareltjes beschikbaar. Tiki Bar TV is bijvoorbeeld een erg goede. Sinds een paar weken is er nog een andere, erg leuke show: Ask a Ninja. Je ziet meer en meer amateur vodcasts die erg goed in elkaar zitten.

Ook Webwereld is van start gegaan met podcasten! Beluister hier het laatste ict-nieuws.