En daar had hij een verklaring voor: volgens hem zat het de media dwars dat hij buiten hen om rechtstreeks met het publiek kon praten. Dat hij zijn verhaal, zijn boodschap, kwijt kon zonder tussenkomst van krant, tijdschrift of programma. Ongefilterd, rechtstreeks van zender naar ontvanger.

Onafhankelijk van de kanalen die altijd onmisbaar waren om een verhaal de wereld in te krijgen. Volgens hem konden veel media dat niet hebben en was daarmee de kribbige reactie op Twitter verklaard. Inmiddels volgen ruim 23.000 mensen de berichten die hij over zijn werk en bezigheden naar buiten brengt. En daarbij mengt Verhagen zich ook nog actief in het gesprek. Oftewel: niet alleen kan hij zijn verhaal kwijt, ook heeft hij een extra mogelijkheid om de dialoog aan te gaan met zijn aanhang of tegenstanders.

Zo is het ook met Willie Wartaal van De Jeugd van Tegenwoordig. In het verleden was de cyclus van een artiest plaat / interview / tour en dan weer een heel lange tijd niks. Omdat bladen en radio dan geen aanleiding tot aandacht zagen. Dan was het weer stil tot de volgende plaat die gepromoot moest worden. Tegenwoordig leef ik de hele dag mee met Willie Wartaal, al is het in zijn geval beter van de hele nacht te spreken.

@wiwatron (zo heet-ie op Twitter) gaat namelijk naar bed als sommige andere Twitter-vrienden al weer op staan. Via Twitter is de real life soap die Willie Wartaal heeft onversneden mee te beleven. "Shit. Bitches komen naast me zitten en ze hebben plastic tassen vol troep." Ik weet het, het gaat nergens over, maar als Willie observeert, moet ik even lachen. "Ik hou het niet meer. Deze trein stopt zelfs op plekken waar alleen schapen wonen."

Of kijk naar Gerd Leonhard. De zelfbenoemd futuroloog publiceert met regelmaat op zijn blog, maar is nog actiever op Twitter als @gleonhard. Hij geeft de hele dag door wat hij belangrijk en waardevol vindt. Een link naar een onderzoek, een observatie bij een evenement. Leonhard deelt zijn kennis waar hij op bezoek is, waar hij praat. De lijn met Leonhard is direct. De man is aanspreekbaar. Vragen kun je zelf stellen, daar hoeft geen intermediair aan te pas te komen.

De filters zijn weg. De lijnen zijn rechtstreeks geworden tussen politicus en kiezer, tussen artiest en fan, tussen denker en doener. Ik haal mijn informatie bij de bron, waar ik vroeger een krant, blad of programma nodig had. Ik heb directe lijnen met de mensen die me interesseren, inspireren of intrigeren. Dat is langzaam gegaan, stapje voor stapje. Eerst hadden we blogs, maar dat was toch nog hoogdrempelig voor velen. De eenvoud, snelheid en directheid van microblogs of status-updates of wie-wat-waars of hoe sites als Facebook en Hyves Twitter-functionaliteit ook noemen, zorgen er voor dat iedereen nu eindelijk echt zijn eigen (communicatie)-kanaal heeft. En zorgt er voor dat gebruik massaal aan het worden is. Van sportman (Erben Wennemars) tot politicus (Boris van der Ham) tot presentator (Paul de Leeuw), ze doen het lekker zelf. Ik vind dat een verrijking.