Als oprichter van mp3.com heb ik een unieke visie op de muziekindustrie. Toen ik in 1998 met het bedrijf begon, had Real Networks met Real Audio nog een marktaandeel van 85 procent. Microsoft begon met zijn Media Player pas net mee te doen. Destijds naar digitale muziek luisteren was een noviteit en geen tijdsvedrijf: de kwaliteit was destijds vergelijkbaar met AM-radio, of nog slechter. Ik kocht het mp3.com-domein voor slechts duizend dollar van een jongen die nog nooit van mp3's gehoord had. De reden dat hij het domein geregistreerd had, waren zijn initialen: M.P.

Toentertijd voorspelde de muziekindustrie dat mp3 geen lang leven beschoren zou zijn. Mediabedrijven verachtten het bestandsformaat. De grote technologiebedrijven promootten hun eigen formaat of drm-implementaties. Meer dan eens werd ik gewaarschuwd dat het bedrijf mp3.com te noemen gelijk stond aan bijvoorbeeld betamax.com. Men ging er vanuit dat mp3 al snel ingehaald zou worden door een nieuwere technologie. Instinctief wist ik dat internet de consument meer macht geeft en dat daardoor de technologie die het beste aansluit bij hun behoeften zal aanslaan.

Getraineer

Vandaag de dag is mp3 dé muziekstandaard, maar dit is niet zonder slag of stoot gegaan. De muziekindustrie voerde een campagne waarin mp3 feitelijk gelijk werd gesteld met piraterij. Vervolgens probeerden ze mp3-spelers illegaal te krijgen door de rechter te vragen de Diamond Multimedia van Rio illegaal te verklaren. Dankzij de legale mp3-bestanden die wij verkochten via mp3.com konden rechters mp3-spelers legaal verklaren. Hier plukken iPod-bezitters tot op de dag van vandaag nog de vruchten van. Dankzij digitale technologiën zoals mp3 en internet, kunnen gebruikers altijd en overal naar meer soorten muziek luisteren. De muziekconsumptie is explosief gestegen, ondanks het getraineer van mediabedrijven.

Waar de consumptie stijgt, moeten de omzetten ook stijgen. Maar de muziekindustrie en bepaalde technologiebedrijven besteden steeds meer tijd aan het zoeken naar manieren om consumenten te blokkeren of te beperken op het gebied van digitale muziek. Dit terwijl ze beter bezig kunnen zijn met het zoeken naar een beter distributiemodel en het genereren van inkomsten. Sony installeert hacksoftware. De RIAA klaagt technologiebedrijven en muziekliefhebbers aan. Apple en Microsoft weigeren hun drm-techniek te licenseren om zo een wereldwijd monopolie veilig te stellen.

Te vaak ligt de focus op het 'beschermen' van muziek terwijl die moet liggen op 'voordeel halen' uit muziek. In plaats van eindeloos te debatteren over het 'beveiligen' van muziek - wat schier onmogelijk is: als je het kan horen, kan je het opnemen - moeten ze juist muziek overal aanbieden en verkopen. Als je een ijswinkel in elk huis, elke auto en elke mobiele telefoon stopt, verkoop je vanzelf meer ijs. Dat is natuurlijk niet mogelijk met ijs, maar juist wel met muziek.

Universele toegang

Ik ben hoopvol gestemd dat de muziekindustrie innovatieve afzetkanalen bedenkt voor het verkopen van digitale muziek, nu consumenten steeds vaker kiezen voor een 1 dollar-download in plaats van een budget-cd van 20 dollar. Er is een waslijst aan mogelijkheden die de industrie kan inzetten om zijn afzetmarkt te vergroten en zo flink meer kan verkopen. Denk bijvoorbeeld aan echte interactieve radio, waarbij de luisteraar de muziek kan pauzeren, overslaan, herhalen en kan aanschaffen. Of fysieke en digitale bundels. De consument koopt een cd en krijgt daarmee toegang tot digitale nummers. Permanente, veilige opslag van aangeschafte muziek online. De verkoop van muziek in hoge bitrates en kwaliteit, door het gebruik van flac en alac. Universele toegang, zodat ik overal naar mijn muziek kan luisteren, of dat nu in mijn auto, huis of kantoor is, zonder dat ik die muziek zelf mee moet nemen. Dit zijn slechts een paar mogelijkheden van een lange lijst waarmee de muziekindustrie veel meer kan verdienen en consumenten makkelijker toegang hebben tot hun muziek.

Tien jaar geleden was er eigenlijk geen digitale muziek en vandaag de dag lopen consumenten rond met apparaten met gigabytes aan opslag. Deze apparaten zijn vaak niet groter dan een speelgoedautootje. De consument heeft tevens toegang tot een collectie van miljoenen cd's online. Er is geen twijfel over mogelijk dat deze trend zich alleen maar doorzet. In het komende decennium wordt er in elk apparaat waar stroom op staat een muziekspeler ingebouwd. Ook kleding zal vlak boven de middel een speciaal vakje hebben voor een muziekdrager. Tevens zal er op elke uithoek van deze planeet een internetverbinding zijn. Dat zijn perfecte condities voor de muziekindustrie om in te werken. Laten we hopen dat ze zich focussen op verkoop en niet op bescherming om die toekomst een realiteit te kunnen maken.