De voorspelbare innovatie van techproducten met chips waarvan het aantal transistors grofweg iedere twee jaar verdubbelt is niet oneindig. Goed, dat wisten we al langer. Maar hoe verder? Volgens de Amerikaanse National Science Foundation (NSF) moet er snel gekeken worden naar nieuwe materialen.

De NSF ziet behoefte aan materialen die kunnen werken in quantummechanische toestand, en noemt zelfs "moleculaire benaderingen waaronder biologisch geïnspireerde systemen." In hun recente budgetaanvraag wijzen zij op de (al veel eerder genoemde) nanotube-technologie. Deze koolstof nanobuizen (CNT's) zouden tienmaal beter werken, zowel qua prestaties als energieverbruik.

Ritme wordt onderbroken

Een ander antwoord is quantum computing zelf. Iets waar organisaties als NASA en de onder vuur liggende NSA veel onderzoek naar doen, net als veel landen, waaronder Nederland. Tijdens de supercomputing conferentie SC13 in december discussieerden experts er op los. De enige conclusie die kon worden getrokken is dat we in de toekomst niet meer kunnen bouwen op het voorspelbare ritme van de Wet van Moore. Iets waar vrijwel alle techfabrikanten, deze week verenigd op elektronicabeurs CES, nu op bouwen.

Lees ook: Supercomputing hunkert naar een doorbraak op Computerworld.

De wet is eerder doodverklaard. Volgens Intel zelf gebeurt dit elk decennium zo'n beetje, maar bewijst deze telkens juist springlevend te zijn.

In het huidige tempo loopt de Wet van Moore zo'n beetje af rond 2018, wanneer het zogenaamde exascale systeem (de eerste computer die exaflops aankan) bereikt wordt. Computerwetenschapper Marc Snir, spreker op SC13, stelt dat alternatieve technologieën er nog niet klaar voor zijn. De tijd begint de dringen.