Hoe lang is het geleden dat de grote muziekmaatschappijen in koor riepen dat het digitaal aanbieden van muziek via internet geen optie is? Niet zo heel lang. Inmiddels is er veel veranderd. Napster en MP3.com zijn de luizen in de pels van de gevestigde partijen en worden – met succes – in de rechtszaal bestreden. Inmiddels achten maatschappijen als Sony, Universal en EMI kennelijk de tijd rijp om ook eens gebruik te maken van de mogelijkheden van het net. EMI begint vanaf juli met het aanbieden van een deel van haar catalogus. Erg imposant is de keuze niet vergeleken bij bijvoorbeeld Napster: 40 singles en 100 albums. Deze worden in het beveiligde Windows Media-formaat aangeboden. De bestanden kunnen naar de computer of een ander apparaat worden gedownload en op CD worden gebrand. De vraag is of de consument zit te wachten op de EMI-dienst. Het grootste obstakel is de prijs. De muziek zal namelijk even duur zijn als in de gewone winkel. Dat lijkt geen slimme zet. EMI bespaart immers veel distributiekosten, terwijl de consument een hoop extra moeite moet doen. Wat let hem zijn toevlucht te nemen tot illegale, maar gratis bestanden via Napster, Freenet of Gnutella? De muziekindustrie is kennelijk hardleers. Uit een recent onderzoek van Greenfield blijkt dat 66 procent van de online winkelaars geen geld overheeft voor digitale downloads. Dat belooft weinig goeds voor EMI.Eerdere relevante berichten: Sony, Universal pikken ideeën Napster en MyMP3 (04 mei 2000) Sony en BMG gaan online muziek verkopen (07 april 2000) EMI sluit Liquid Audio in de armen (18 juni 1999)