Het is de vraag of ik dit in de nabije toekomst kan volhouden. Steeds meer software probeert mij als gebruiker te vertellen wat ik wel en niet mag op mijn eigen computer. Ik denk niet dat het 'copy' commando uit DOS gesloopt gaat worden, maar verder lijkt alles mogelijk. Sommigen noemen het Digital Rights Management (DRM). Dat begrip is een van de fraaiste voorbeelden van Doublethink, bedacht in de kelders van George Orwell's ministerie van Waarheid. In zijn boek 'Nineteen Eighty-Four' is Doublethink de aangeleerde vaardigheid om tegengestelde ideeën gelijktijdig te geloven. De Partij vervangt daarmee het Oldspeak begrip 'reality control'. Laten we afspreken dat we de 'reality control' van Microsoft, Disney en de RIAA niet meespelen en dus voortaan nog alleen maar praten over Digital Restriction Management.

Microsoft heeft nu weer een nieuwe 'innovatie' bedacht voor Office 2003. Ik noem het Information Restriction Management, dus je kunt wel raden hoe deze technologie in Redmond heet. Het schijnt zo te werken dat Outlook en Word aan een centrale server vragen wat de gebruiker met e-mails en documenten mag doen; lezen, printen of doorsturen. De verzender kan zo bepalen hoe zijn informatie wordt verspreid. Bovendien kan de verzender een tijdslimiet instellen. Een e-mail of een Excel-document kan bijvoorbeeld slechts 24 uur lang te lezen zijn, althans voor sommige gebruikers. Geen exploderende e-mails helaas, zoals de optie populair omschreven wordt. "Al Qaeda sends self-destruct e-mail to [email protected]". Dat leek mij nou weer een aardige opstapje naar een nieuwe golf van cyberterrorisme hysterie.

Wie geen Office 2003 kan of wil betalen, mag van Microsoft een gratis viewer downloaden. Dat doet me denken aan de gratis Word-viewer van vroeger, wie dat ding een paar keer had opgehaald en gebruikt, ging vanzelf Word-documenten ongelezen weggooien of Office kopen. Dat is waar Microsoft op hoopt. Wanneer een paar grote bedrijven of, godbetert, overheden het Information Restriction Management gaan gebruiken, dan volgt de rest van de kudde vanzelf. Onderschat nooit de invloed van een marktleider.

Je kunt dit nieuwe speeltje van Bill Gates natuurlijk geen informatiebeveiliging noemen. Iedereen (behalve ik) heeft tegenwoordig een GSM met ingebouwde camera, een tekst op een beeldscherm is zo op de foto gezet en doorgestuurd. Niks restrictie. Het 'analoge lek' noemen de priesters uit de DRM kerk dit. Op mijn computer zijn dergelijke documenten met restricties in elk geval hetzelfde lot beschoren als ontvangstbevestigingen, namelijk de kortste weg naar de Trash Bin. Niet omdat ik vind dat informatie altijd vrij moet zijn, want anders zou ik geen PGP gebruiken. Maar ik heb geen zin in documenten op mijn computer die naar huis bellen om te vragen of het schikt dat ik wil printen. Daarmee doorbreekt Information Restriction Management de veiligheid op mijn PC.

De industrie werkt hard aan robuuste oplossingen om zulke nuanceringen uit te bannen ("fair use is just a pretext for piracy", zo zou een gevleugelde uitspraak van de RIAA directeur luiden). Met de opkomst van TCPA zal de hardware van de computer gaan bepalen wat ik wel en niet mag. Die centrale server van Microsoft is dan niet meer nodig. Het zal dan zijn alsof een gewapende bewaker van de muziekindustrie naast mijn geluidsboxen staat.

Nog even en denken aan het DOS copy commando is een 'thoughtcrime'.