Herrema wil met zijn voorstel denk ik weer terug naar de tijd van Turks Fruit. Toen jonge mensen met weinig kleding op de fiets keihard door Amsterdam reden en aan voorbijgangers hun dijen lieten zien. Dat is als promotie voor Amsterdam al veertig jaar lang de hele wereld over gegaan, Monique van de Ven geil achterop een fiets en later bij Rutger voor op de stang. Gek fietsen mag, als je er maar geen muziek bij luistert.

Je mag wel in je leasebak met ingebouwde Ipod-dock via het stuur je subwoofer iets meer dynamisch laag geven zodat de ramen van je auto meetrillen op de beat, maar het mag niet op een fiets. Werd waarschijnlijk een te linke situatie in de stad, automobilisten met keihard de nieuwe cd van Prince op die dan een fietsende iPod-gebruiker met de nieuwe cd van Pearl Jam aanreden.

Ik vind het jammer. Ik zeg: als mensen elkaar aanrijden, dan kan het beter met een goed muziekje er onder. Wat is er mooier dan over de gracht rijden met Bicycle van Queen op je hoofd en dan keihard in je flank gebeukt worden door een automobilist die The Final Countdown draait. Het is ook handig. Als een fietsende iPod-gebruiker na een ongeval onverhoopt komt te overlijden, dan bespaart de gevonden iPod ook veel onnodige ellende. Hoe vaak komt het niet voor dat hardrockers worden gecremeerd op de tonen van Bright Eyes van Art Garfunkel omdat de familie geen idee heeft naar wat voor muziek de overledene luisterde. Dat probleem los je nu heel makkelijk op. Even kijken naar de lijst met meest afgespeelde nummers, de iPod aansluiten op de geluidsinstallatie van het crematorium en iedereen blij.

Ik vind het jammer, dit voorstel. De markt leek juist rijp voor de al in 2005 geïntroduceerde tool waarmee je je iPod via de fietsdynamo op kunt laden. Het zette indertijd mijn fantasie in vuur en vlam. Wat een schitterend beeld. Miljoenen Hollanders die na het werk nog even drie uur gaan fietsen omdat ze hun iPod moeten opladen. Duizenden fietsers die om het monument op de dam heen fietsen om schone energie in hun iPod te pompen, die utopie kan ook meteen bij het grof vuil.

Het is vreemd, want verder mogen fietsers eigenlijk alles in Amsterdam. Ze mogen hun fiets in het water flikkeren, gestolen fietsen mogen op straat voor een paar tientjes worden aangeboden, je mag je fiets meenemen in de metro, je mag bij automobilisten keihard met je vlakke hand op het dak slaan als je je slecht behandeld voelt en je mag op die belachelijke vouwfietsen door de stad rijden, alsof je een gedrogeerde rijdende beer uit het Russisch staatscircus bent. Mag je ook mee in de trein. Sterker nog, ze doen niets liever, vouwfietsers, met zoveel mogelijk misbaar hun designfiets in elkaar vouwen in een overvolle trein en dan drie haltes later alles weer in elkaar schroeven. Allemaal toegestaan, als je er maar geen muziek bij luistert.

Vrijdag heb ik tegen dit voorstel geprotesteerd en ben ik op de fiets 's avonds naar de Apple Store op de eerste verdieping van de Media Markt gereden om het nieuwe besturingssysteem voor de Mac te kopen. Mooie entree maakte ik. Ik reed op mijn achterwiel de winkel binnen met mijn witte oortjes in. Ik draaide iets van Rage Against The Machine. Eerst ben ik drie keer keihard door de afdeling DVD-Recorders gereden, luid meezingend met Killing in The Name Of. Daar ging ik, de roltrap op. Wat een adembenemend evenwicht. Slippend en meezingend ben ik naar de Apple Store gereden. Wat ik wilde kopen was de vraag. 'Fuck You, I Won't Do What You Tell Me' zong ik keihard mee met Zack De La Rocha op mijn hoofd. Nadat ik Leopard had gekocht ben ik de winkel weer uitgereden. Met muziek op mijn hoofd, nu het nog kan.

Inmiddels heb ik Leopard een weekend op mijn Mac zitten en één functie raad ik vooral wethouder Herrema van harte aan. Time Machine. Kan hij onbeperkt mee terugduiken in het verleden tot hij zich veilig voelt. Overigens: een hele stad vol met moderne ouders die hun zes schreeuwende kinderen in een bakfiets naar school brengen, doe daar eens iets aan.