Het lijkt erop dat Google, ondanks de kritiek op het EU-vonnis, een ruime interpretatie hanteert van wie of wat het recht heeft om vergeten te worden. Zowel BBC als The Guardian melden dat Google al verschillende artikelen onvindbaar heeft gemaakt in de zoekresultaten bij het zoeken op bepaalde namen.

Kritiek onvindbaar

Die personen zijn geen totaal onbekenden, zoals wel de Spanjaard Mario Costeja González die werd achtervolgd door een overheidsmelding in een krant over een veiling die werd georganiseerd vanwege zijn uitstaande schulden 16 jaar geleden.

Deze nu 'vergeten' artikelen zijn daarentegen kritische artikelen over onder meer de ex-baas van Merill Lynch, die werd ontslagen nadat de zakenbank implodeerde aan het begin van de bankencrisis in 2007.

In eerste instantie leek het erop dat Google bekende personen in principe uitsluit van het vergeetrecht. Het Europees Hof zelf schrijft namelijk expliciet dat het vergeetrecht niet op gaat voor informatie van personen die een rol spelen in het openbare leven, omdat dan het publiek een overwegend belang heeft om toegang tot de betrokken informatie te krijgen.

Google interpreteert dit als volgt: "informatie die betrekking heeft op financiële oplichting, wangedrag, strafrechtelijke veroordelingen of uw openbare gedrag als overheidsfunctionaris (verkozen of niet-verkozen)" weigert Google in beginsel onvindbaar te maken.

Streisand versus vergeetrecht

Dit laat echter de deur wagenwijd open voor het onvindbaar maken van kritische journalistiek, hetgeen nu dus inderdaad gebeurt. Was dit wat het Europees Hof voor ogen had? The Guardian en BBC verzetten zich tegen het wissen, maar daar is geen procedure voor. Het alternatief? Er weer over schrijven, zodat het Streisand-effect de oorspronkelijke kwestie weer op de kaart zet. Voor eindgebruikers is er een simpele tip: ga naar de homepage van Google en klik op 'Google.com gebruiken', want die vergeet géén links naar onwelgevallige informatie.

Het kan ook zijn dat Google het vonnis met opzet ruim interpreteert en kritische artikelen wist uit de zoekresultaten, om zo verontwaardiging over en verzet tegen deze vorm van censuur te mobiliseren. Webmasters krijgen immers wel een specifieke melding welke pagina's onvindbaar worden gemaakt.

UPDATE: Het is echter vooralsnog niet duidelijk op welke namen als zoekterm de gewraakte pagina's onvindbaar zijn gemaakt, dat meldt Google niet aan webmasters. De BBC-journalist meldt namelijk in een update dat zijn stuk nog wél vindbaar is op de naam van de bankier. Mogelijk is het artikel alleen niet meer vindbaar bij zoeken op naam van iemand die in de reacties eronder wordt genoemd, wat de impact van de 'censuur' minimaliseert.