De nieuwe landelijke rust, daar stevenen we met zijn allen op af. Een koe op zijn reet slaan en zeggen: "Zo en nu op huis aan." Je aftrekken met een handleiding van God zelf, die kant gaat het op. "Maak voorzichtig een op en neer gaande beweging al snel voel je een brandend braambos in je onderbuik gloeien." Lachen om boerenwijsheden, het is weer helemaal terug. De knoet gaat er over.

Ik merk het zelf als semi-recalcitrant columnistje. Steeds feller wordt er in de mailbox gereageerd op mijn Oud-Hollandse goedmoedige spot. U kent me, ik ben een doodgoeie jongen. Mensen helpen oversteken, erwtensoep maken voor de nooddruftige medemens en in mijn columns emotioneel reageren op die prachtige wereld om mij heen.

Honderden reacties laatst op mijn column over Urk. Ik zat er naast. Urk was een prachtige groeigemeente waar je nog echte warmte voelde. Wist ik bijvoorbeeld dat er een zeldzaam dier voorkwam? De groeb, een soort van gronderig wezentje dat zich kreunend op de kade trekt om daarna heel hard Japanners uit te lachen. Ook woont tante Rienie er, een legendarische vrouw die inmiddels als een biologisch repeteergeweer aan 730 Urkse kinderen het leven heeft geschonken. Een gemuteerde dorpsexcentriek die van de evolutie gratis en voor niets een draagtijd van 2 weken in haar schoot geworpen heeft gekregen. In Urk werkt de natuur altijd net weer even anders. De plaatselijke jeugd maakt inmiddels ook al lichaamseigen cocaïne aan.

Dat soort weetjes kreeg ik opgestuurd.

Mooi gebaar, maar mijn standaardreactie bleef: "Iedereen in Urk ongezien de tyfus, net zo makkelijk." Je kan wel aan de gang blijven als je je overal in moet gaan verdiepen. Voordat je het weet zit je bij DJ Tiësto op de koffie die je uitlegt dat hij wel heel goed plaatjes kan draaien en dat hij het eigenlijk voor zijn moeder doet, op zijn eigen muziek met de handjes in de lucht voor aan het podium staan.

Balkenende en Urkers kunnen er wat van, de Christelijke riem er overheen gooien, maar bekende Nederlanders, of wat daar voor door moet gaan, zijn nog erger. Zo mag ik alleen nog maar schrijven dat Gerard Joling een heel leuke heteroseksueel is met toevallig heel veel vrienden. Een mannenman zeg maar. Georgina Verbaan, een enige meid. Kan als ze haar mond wijd opendoet de hele top 500 van Quote in een keer bevredigen. Leuk vind ik dat en niet stuitend. Je moet oppassen.

Ik hoorde het zelf deze week van Albert Verlinde en Patty Brard. Ik ben een ranzige maniak, een walgelijke internetschrijver, iemand die zomaar dingen op het internet schrijft en niet op papier dus dat kan nooit wat zijn. De vallende sterren hebben het net zo moeilijk met harde waarheid als Donner.

Juist in een tijd waar men valt over kleipoppetjes, waarin Frans Bauer een held is en we moeten kijken naar een op de televisie pissende Brard, inclusief groezelig pantykruis knal ik er nog harder in. Ook voor WebWereld. Volgende column gaat waarschijnlijk over de wilde feestjes van de directeur van DELL Nederland en wat die onder het begrip 'harde schijf' verstaat.