Eerst verwarring. Wie was deze vrouw? Ik keek naar haar naam en kon me zelfs met de grootste moeite geen gezicht voor de geest halen. Ik had blijkbaar ooit met haar in een gebouw vertoefd, maar ik had geen idee wie het was. Ik mailde voorzichtig terug. Hoe het met haar paard was. Een gokje. De meeste vrouwen hebben vroeg of laat wel iets met paarden. Ik kreeg bijna meteen antwoord. Nee, ik was in de war met Yvonne, dat was een paardenvrouw. Zij was dat meisje van de beverrat. Wist ik toch nog wel. Die had ze een keer mee naar school genomen.

In een flash begreep ik om wie het ging. Deborah van klas 2c, Fuck! Hoe had ze me getraceerd? Het Voorhoofd, zo werd ze genoemd. Een voorhoofd als een vliegdekschip. Natuurlijk kende ik haar. Inderdaad had dit vreemde, zwijgzame meisje, een spreekbeurt gehouden over middelgrote knaagdieren, hoe bewegen ze eigenlijk terwijl er vlak voor haar een volwassen exemplaar van minstens 70 cm groot zich jankend en grommend door de kartonnen doos had proberen heen te vreten. Ondertussen vertelde Deborah dat hij het liefst kleine levende vogeltjes at, die nog een beetje bewogen.

Schoolbank.nl bleek deze zonderling vers bij mij in de huiskamer te hebben gebracht. Gedachteloos had ik mij twee jaar geleden een keer ingeschreven en een kort verhaaltje geschreven over mijn havo-tijd. Blijkbaar het startschot voor tientallen kansarmen om weer eens contact met mij op te nemen. Het is inmiddels een log bewegend nietsontziend organisme geworden, schoolbank.nl. Een enorme community van wereldvreemde, gepeste, zonderlingen, puisterige en gemankeerde figuren jagen via schoolbank.nl op oude klasgenoten. Vroeger werden zij getreiterd, nu is het hun beurt.

Ik denk dat veel mensen de situatie zullen herkennen. Ze zijn hardnekkig, die reüniefreaks. Mensen die je vroeger meed als de pest, schrijven je nu opeens zestien kantjes vol over hun persoonlijke leven. Een fragment uit een mail van een zekere Toby, die claimt twee maanden lang met mij in een klas te hebben gezeten. "Natuurlijk snap ik ook wel dat iedere dag onbeperkt spareribs bestellen niet goed is, maar het is wel onbeperkt dus dat werkt verslavend en tevens heb ik toen Ciska van groep 3 met gym een zet gegeven omdat ze niet opschoot bij de bok waardoor ze later de ziekte van Kroon kreeg, maar ook met haar heb ik een leuk e-mail contact." Het verlamt mij volledig, die intimiteit van onbekenden. Een verkapte datingsite is het geworden. Eenzame mensen die schoolbank.nl afstruinen naar oude leerlingen en bijna ongevraagd je leven weer binnen komen vallen. Schoolbank.nl verscheurt gezinnen. Ik ken de voorbeelden. "Zeg, wat leuk, die Natasja, die wij vroeger altijd neukie noemden, wat denk je, die mailt me net, dat ze hier bijna vlak om de hoek woont. Hoe is het mogelijk."

Allemaal ongewenste effecten. Ik wil niet dat mensen mij op een oude foto als 12 jarige met een beugel in mijn smoel slijmerig tegen de juf aan zien hangen. En wat ik vooral niet wil is in de krant lezen dat de man die een maand geleden zijn hele gezin uitmoordde "van modelbouw, voetbal en natuurlijk vrouw en kinderen" hield. Journalisten citeren steeds makkelijker uit de schoolbankgegevens.

Wat begon als een grappig ideetje is inmiddels een commerciële bom. Daten onder het mom van weer eens bijpraten. Als je meldt dat je in de WAO zit, hoor je nooit meer iets. Deborah heb ik inmiddels op afstand. Ik heb gezegd dat ik het record van de biologieleraar heb gebroken omdat ik net voor de zevende keer homoseksueel ben, maar ik heb de volgende mail al weer binnen. "Nico ik schrijf ook. Leuk he..Ik heb in de afgelopen 20 jaar veertien romans geschreven. Wil je ze voor dit weekend lezen?"