Eenvoudiger gezegd: wat je doet, wat je zegt en wat je laat zien. Als die drie elementen niet in balans – of erger, tegenstrijdig – zijn, gaat het mis. En dat het voor de entertainmentindustrie mis is, is inmiddels meer dan duidelijk. Er wordt dan ook hard gewerkt om het imago te verbeteren. Door te doen, te zeggen en te laten zien.

Niet-parallelle en soms zelfs tegenstrijdige belangen van partners binnen de sector maken dat echter lang niet altijd eenvoudig. De industrie wil en kan het dan ook niet alleen doen, maar samen met partners in de sector: artiesten, componisten, tekstschrijvers en muziekuitgeverijen aan de leverancierskant en distributiepartners aan de afnemerskant: de detailhandel en de ict-sector.

We hebben elkaar immers hard nodig. Zonder content is internet niets meer dan een lege fles en een mp3-speler met alleen je eigen deuntjes wordt ook snel saai. De situatie is inmiddels zo dat betalen voor content als iets raars wordt gezien. Kopiëren is de norm.

Juichen

De ict-sector maakt daar dankbaar gebruik van om zijn eigen agenda uit te voeren. En geef ze eens ongelijk. Journalisten, politici en dotcommers staan te juichen. De entertainmentindustrie is door de knieën en artiesten moeten hun geld maar verdienen met optredens en het verkopen van merchandise. Het is immers 2005, moet je weten.

Met het imago van de ict-sector zit het dus wel snor: wat ze zeggen, doen en laten zien lijkt prima in balans en valt in het putje van de publieke opinie. Ik leg graag de nadruk op het feit dat het in balans líjkt. De verborgen agenda van de ict–sector wordt langzaam zichtbaar.

Achter het verzet tegen een door uitvoerende artiesten vurig gewenste thuiskopieheffing op mp3-spelers - dat ontvangen werd alsof de fabrikanten van die apparaten de verlosser van het kwaad van de entertainmentindustrie zijn – gaat het streven naar het invoeren van 'technische voorzieningen' schuil: kopieerbeveiligingen en drm.

Hoge prijs

Technieken die ontwikkeld worden door dezelfde ict-sector en nu in opspraak zijn door de hoge prijs die ervoor gerekend wordt. En isp's - die nou niet bepaald een goede naam hebben als het gaat om consumentenservice en onder het mom van 'consumentenbescherming' hun marktaandelen en winsten proberen te vergroten ten koste van de inkomsten van auteurs, artiesten en producenten - kunnen nog wel eens van een koude imagokermis thuiskomen.

Als partner van contentproducenten zouden ze het belang van legaal aanbod en bestrijding van illegaal aanbod ook voor hun eigen product moeten onderkennen. Het kan verkeren met verlossers. De marges die fabrikanten van mp3-spelers weten te realiseren op hun apparaten worden nu nog slechts in de marge bekritiseerd, alhoewel ze tientallen keren de marges die de entertainmentindustrie realiseert overtreffen.

En waarschijnlijk zal het ook nog wel even duren voordat trotse bezitters van bepaalde mobiele spelers erachter komen dat een nieuwe batterij 130 euro moet kosten. Kortom, de ict-sector zal op z'n tellen moeten passen en zorgen dat wat ze zegt en laat zien klopt met wat ze doet.

Wouter Rutten is Hoofd communicatie van de NVPI, de brancheorganisatie van de entertainmentindustrie audio, video, interactief.