Laat ik maar eens wat toegeven: ik ben geestelijk ernstig in de war. Waarlijk zielenleed. Existentiële crisis pour moi. La vie est noire, je veux mourir enzo (voor anonieme commenters, spiritueel coaches, Windows- of Linuxgebruikers en andere mensen van boven de 12 die nog games spelen (muhahaha): dat is dus wat jullie al je hele leven hebben).

Nu zegt u: “Ja Brussen, dat weten we al lang hoor!”, maar ik bedoel dus wat anders. Ik ben namelijk vreselijk in de war geraakt door het chronische gebrek aan verzet tegen de voortschrijdende inperking van onze internetvrijheden. Ik ben zo geschrokken van de gezapige slachtschapenmentaliteit als het op uw eigen vrijheden aankomt, notabene de vrijheden op internet wat toch zo’n beetje uw dagelijkse infuus met levenselixer is, dat de crisis in mijn hoofd onafwendbaar bleek. Het leven is zinloos en uitzichtloos geworden. U bent teleurstellend. Ik ben niet boos maar verdrietig.

Conservatieve zeikstralen

In Frankrijk en Australië willen ze het internet doodleuk gaan filteren. Conservatieve zeikstralen die alles vies en eng vinden krijgen daar dankzij de menselijke weerzin tegen “kinderporno” (want daar is dat filter officieel voor bedoeld) elke vorm van internetcensuur doorgevoerd zonder dat er een snoeiharde rellen uitbreken. In Nederland is zulks ook al lange tijd aan de gang: ISP’s worden hier vrijwillig verplicht een lijst met “verboden” websites te filteren. De overheid ziet graag dat u dit verder stilhoudt.

Het zijn niet alleen conservatieve overheden en de groei van dom populisme die uw internetvrijheid ernstig trachten te beperken. Ook de u welbekende entertainmentindustrie is al tijden bezig het hele internet zo’n beetje op te heffen. Want via internet kun je downloaden, en dat mag niet. Het is de bedoeling dat er voortaan gewoon weer elpees worden gekocht en dat cassettebandjes minstens zestien keer extra worden belast. Of nog beter, dat er helemaal geen mogelijkheden meer bestaan om muziek te kopiëren. Muziek en films zijn namelijk geen kunstuiting of cultuurgoed maar keiharde business en “intellectueel eigendom”.

BUMA-verdrag

Natuurlijk gaapt er een kloof tussen de droom van de entertainmentindustrie en de werkelijkheid (die kloof is net zo groot als de kloof tussen babyboomers en normale mensen van in de twintig) want de modernisering is niet tegen te houden. Vandaar dat de entertainmentindustrie nu steeds meer druk zet achter het opfokken van politici ("lobbyen" noemen ze dat) om vreselijke dictatoriale wetten te ontwerpen zodat het internet alsnog kapot kan.

Helaas lukt dat aardig want wat in een landelijk parlement niet kan, kan gelukkig altijd in het Europees Parlement, die krachteloze en lachwekkende fopregering van de fopnatie Europa. Vandaar dat er telkens amendementen die de internetvrijheid moeten beschermen worden verworpen en vandaar dat er in het Europarlement nu over heel redelijk klinkende “handelsverdragen” wordt gesproken waarin stiekem gewoon staat dat copyrightschending voortaan niet meer mag dus ook niet op het internet. Oftewel: zomaar YouTube-filmpjes embedden mag helemaal niet. Dat handelsverdrag heet het ACTA-verdrag maar het kan net zo goed BUMA-verdrag worden genoemd want dat is uiteindelijk waar het (wederom) op neerkomt.

Het kan u geen kont schelen

Er wordt kortom van alle kanten en op alle mogelijk manieren aan uw internetvrijheid geknutseld en u doet helemaal niets. Terwijl de toekomst er somber uitziet en googelen in Europa over een paar jaar wellicht net zo leuk en leerzaam is als googelen in China heden ten dage is, eet u rustig verder van uw dagelijkse pizza tijdens het spelen van Manhunt deel zoveel. Het kan u allemaal geen kont schelen. U “ziet wel”. Bovendien “kinderporno moet nou eenmaal worden gefilterd” en “terrorismebestrijding is wel het opgeven van wat vrijheid waard”.

Tsja. Dan moet u het zelf maar weten. Wie niets doet tegen onderdrukking verdient ook niet beter. Als u maar beseft dat ik meer had verwacht. Bert Brussen is diep in u teleurgesteld.