Het was een aandoenlijk interview waarin de koning van de loggers, een wereld waarin juist alle noviteiten als volkomen bekend worden verondersteld, aan een Pietje Pielmoos van de TROS uit moest leggen wat een \"link\" ook al weer was: \"Je klikt er op en dan ga je zeg maar als het ware op reis, zonder koffers, snap je?\" Hard gelach om zijn opmerkingen want ze begrepen het wel, internet heb je nooit uit, dus hij maakte een grapje. Dijenkletsen!! Het deed me op een of andere manier goed om \'Keizer Alt\' tien minuten lang te horen stamelen temidden van enkele idioten. In het echte leven is alles altijd weer anders.

Francisco van Jole, ook al maanden op non-actief, is bezig met zoiets ouderwets als een boek. Bladzijden omslaan, het idee alleen al. Meer iets voor op een braderie in Oudeschapema.

Ik mis hem. Ik had hem deze week ergens op de televisie verwacht met een recalcitrant meninkje over De Aanslag Op Het Vrije Westen. Had hij natuurlijk al drie jaar geleden weer aan zien komen. Meteen een joint venture met wat islamieten aangegaan maar uiteindelijk niks geworden. Komt ook een boek over, met de heilige Francisco, na zijn \'Kuifje in dotcom\' avontuur, opnieuw in een hoofdrol als naïeve werknemer.

Het webloggen is op sterven na dood. Dat had ik! Ik wilde iets anders. Lifeloggen, dat zoemde rond op het net. Ben ik me eens in gaan verdiepen. Lifeloggers in overvloed en gelukkig lekker overzichtelijk met dezelfde kenmerken. Ze lullen hele websites vol met het absolute niets. De zwarte gaten van het internet. Geruststellend.

Daar was ik namelijk bang voor, dat je lifelogs kon lezen van figuren die alles aanpakten wat jij ooit had laten liggen. \"Vandaag zestien columns geschreven, aan Webwereld opslag gevraagd, natúúrlijk gekregen, voor twaalf vrienden gekookt en Dave eerlijk verteld dat ik zijn vrouw heb onteerd vlak voor zijn webcam\". Dat soort dingen lees je liever niet. Te confronterend. Totale ledigheid graag.

Ik werd op mijn wenken bediend. Ik keek bij de bekendste lifelogster van Nederland, Charis, voornamelijk bekend om haar neus en haar op weblogbijeenkomsten omgekeerd gedragen blote ruggenjurken. In een camportal linkt Charis naar wat lotgenoten en verdomd, ja hoor, allemaal met de borsten in de hand aan het loggen. Wat enig! Lifeloggen doe je in je BH. Lijfloggen is het eigenlijk.

Vooral de Nederlandse Corrie heeft dat goed begrepen. Zeer summiere informatie over haar leven. \"Beautifull day, lots of sun\" lees je en dan meteen weer een bombardement van Corrie met geinige hebbedingetjes aan haar lichaam. Stijlkenmerk. Je schrijft dat je weer geen moer hebt beleefd en tegelijkertijd houd je borsten als torpedo\'s richting webcam, dat is heel belangrijk. Doen ze allemaal.

Verder is het ook essentieel dat de verstrekte informatie zo treurig mogelijk is. Kan van alles zijn. Een zekere Heijblok beschrijft op 18 september de kleuren die hij allemaal aan zijn geestesoog voorbij ziet schieten als hij woest ejaculeert. Kan iemand op afstuderen op dit geval. Anderen zoeken het weer meer in het minimalisme. Prachtige verborgen gedichten duiken er op. Bijvoorbeeld het volgende:

Rookworst

Ik bestelde twee ons rookworst

Thuis

Uit de verpakking

Woog ik het na

En ja hoor

Ongeveer twee ons

(ietsje minder)

Allemaal van dit soort juweeltjes er tussen. Vorige week was er even paniek onder de lijfloggers. Na de aanslag leek het niet zo gepast om meteen weer met je eigen twin towers in je handen te gaan zitten. Aandoenlijke stukjes wanhoop de dagen na 11 september. Maar de eerste lichaamsdeeltjes komen al weer voorzichtig te voorschijn.

Bijna Zen Boeddhistisch leuk. Absolute aanrader. Je komt leeg thuis, vloeken. Weer kansen gemist. Het wordt nooit wat en dan weten: ik doe die computer aan, surf naar een lifelog en daar zit iemand zich nog harder zijn leven te vergooien dan ik. Ik kan al niet meer zonder.