De Amsterdamse voetbalclub speelde gisteren ongevraagd een prominente rol op het congres van de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (IDNL). De stichting wilde de meningen peilen over de regels die ze hanteert voor het toekennen van domeinnamen.

Het regelement is omstreden: elke maand komen er 2000 tot 2500 aanvragen voor namen in het NL-domein. De meeste worden automatisch geaccepteerd – binnen 48 uur. Alleen wanneer de robot twijfelt buigt een mens van leven en bloed zich over de aanvraag. Deze toezichthouders leggen maandelijks 250 twijfelgevallen voor aan het bestuur: honderd ervan belanden daadwerkelijk op de lijst met afwijzingen. In twintig gevallen gaat de aanvrager in beroep, waarna er uiteindelijk tien alsnog hun begeerde domeinnaam krijgen toegewezen.

Die regels mogen op de schop, zo bleek bij een peiling onder de meer dan 200 medewerkers van providers, advocaten, experts in het merkenrecht en journalisten die zich in de Beurs van Berlage hadden gemeld. Alleen verschilden de beroepsgroepen over de vraag of de regels nog strenger moeten of juist helemaal moeten worden vrijgelaten.

De IDNL wilde voornamelijk een antwoord op de vraag of algemene woorden mogen worden geaccepteerd als een domeinnaam. Op dit moment heeft de Stichting een hele waslijst van afgewezen en geblokkeerde domeinnamen omdat ze niet voldoen aan de regels. Verboden zijn algemene namen als ze misleiding in de hand kunnen werken. Er wordt alleen een uitzondering gemaakt voor algemene namen of soortnamen als die zijn gedeponeerd bij het Benelux Merken Bureau.

Willekeur

De juridische experts leken voorstander van volledige liberalisatie. De voornaamste voorvechter, Bas Kist van Shield Mark, somde maar liefst tien redenen op waarom het regelement van de Stichting Internet Domeinregistratie NL niet deugt. Afgezien van wat juridische haken en ogen gold als zijn voornaamste verweer de subjectiviteit en de willekeur die het regelement in de hand werkt (kortegolf.nl mag niet, dekortegolf.nl weer wel). Kist heeft zelf voor asbestverwijderaar Tango het domein tango.nl geprobeerd te claimen. Dat is hem op basis van de regels voorlopig ontzegd. Kist noemt algemene namen ook niet misleidend en vindt ook dat het gebruik ook niet leidt tot monopolisering van een bepaald begrip.

Een fel tegenstander vond Kist in de schrijvende jurist Micha Kat, die met zijn Stichting Vrijmerk recent juridisch in gevecht is gegaan met KPN, dat bij het Benelux Merken Bureau het alleenrecht claimt op het commercieel gebruik van termen als postkantoor. Volgens hem behoren dit soort namen tot het algemeen taalgebruik en moet iedereen die kunnen benutten. Ook werkt de toekenning van soortnamen volgens hem verwarring in de hand: www.kanker.nl zou bijvoorbeeld kunnen worden geclaimd door een geneesmiddelenfabrikant die niet uit is op objectieve voorlichting, maar alleen zijn eigen medicijnen voor het voetlicht wil brengen. Door de beperking op algemene domeinnamen los te laten verliest het Internet zijn waarde als informatiebron, meent Kat.

Oplossingen

Een debat tussen voor- en tegenstanders van het regelement met de zaal leverde enkele oplossingen op, die nergens op veel enthousiasme konden rekenen. Zo was er een voorstel om algemene domeinnamen waarvoor meerdere kapers op de kust kunnen zijn te veilen. Hier werd gevreesd voor bureaucratische rompslomp.

Een algemene naam, bijvoorbeeld hotel.nl, zou ook kunnen worden gebruikt als kapstok voor de hotelbrache: alle hotels zouden hier op een pagina komen te staan met hyperlinks naar hun eigen website. Dit idee werd afgewezen op praktische gronden: bedrijven willen een eigen specifieke domeinnaam om zich te kunnen onderscheiden. Ajax de voetbalclub zou niet graag reclame maken voor een coffeeshop die zich omwille van de gratis reclame ook naar de twee prominente helden uit het Griekse leger in de slag met Troje.

Een andere uitweg die werd voorgesteld was de inrichting van een nieuwe subdomein voor het NL-domein, dat voor overheidsinformatie of ideeële doeleinden zou moeten worden gereserveerd. Op www.kanker.reg.nl zou dan bijvoorbeeld Postbus 51-informatie over de ziekte kunnen worden gevonden.

Een minderheid van de aanwezigen voelde er niets voor om ook particulieren in staat te stellen om domeinnamen aan te vragen: dat zou de verwarring helemaal vergroten. Die mening bleek ook de man toegedaan die de basis legde voor de domeinregistratie in Nederland: Internet-veteraan Piet Beertema. Met nu al 38.000 geregistreerde domeinnamen waar er elke maand 2000 tot 2500 bijkomen is volledige liberalisatie vragen om "totale chaos", stelde Beertema vast.

De meest creatieve oplossing werd aangedragen door een vertegenwoordiger van Unilever. Dit wasmiddelenconcern ving bij de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland vorig jaar bot toen het www.omo.nl wilde claimen. Die naam was al toegevallen – op de basis van de regel wie het eerst komt, wie het eerst maalt - aan 'Ons Middelbaar Onderwijs'. In plaats van juridische stappen om OMO los te weken of OMO over te nemen koos Unilever voor een andere, opvallende naam: www.omo-waslijn.nl.