Het tijdschrift De Journalist publiceerde in december van 2005 een lijst van de machthebbers in de media. Ver voor John de Mol op nummer 4: Mohamed El Aissati, oprichter van Maroc.NL. Waarschijnlijk behoorlijk overdreven, maar de lijst wordt toch al een tijd trots geciteerd op de site voor Marokkaanse Nederlanders. En niet geheel onterecht. El Aissati vertelt dat hij enkele dag wel wordt gebeld door een journalist die wil weten hoe hij ertegenaan kijkt: "we zijn toch een beetje graadmeter voor journalistiek en politiek. Als Van Gogh sterft of cartoons omstreden blijken, gaan ze toch op onze site kijken hoe de Marokkaanse gemeenschap er tegen aan kijkt. Van mij willen ze de meest uiteenlopende dingen weten. Hoe Marokkanen denken over uithuwelijking, eerwraak, integratie of de oorlog in Irak, met dat soort vragen komen ze vaak bij mij uit. Maar de site Maroc heeft zelf geen mening. Zij faciliteert alleen maar, is een verzamelplek."

Gemeenschappen: rommelig betekent gezellig

Wie www.maroc.nl in de browser intikt wordt via een advertentie doorgesluisd naar een op het eerste gezicht rommelige site. Voor wie door de jaren heen Nederlandse internetgemeenschappen kritisch volgt is dat bijna een standaard: de best bezochte community's zijn altijd weinig gelikt en stralen een prettige chaos uit die aan een buurtkroeg doet denken. Nederlandse gezelligheid. Daardoor zijn die gemeenschappen echt van de mensen zelf, aan dat gevoel is techniek en vormgeving ondergeschikt. Cu2 en Hyves zijn daarvan bekende voorbeelden. De echte test van een internetgemeenschap ligt in de participatie van de bezoekers, die discussie moet ondubbelzinnig tot het kloppende hart van de site worden gemaakt. En dat is bij Maroc.NL zeker het geval. De community kent 60.000 leden, maandelijks worden er 100.000 berichten geplaatst, door de 10.000 voornamelijk Marokkaanse internetters die er dagelijks een bezoekje afleggen.

Als je je afvraagt waarom die eenvoudige site voor Marokkanen zo aantrekkelijk is dat ze er massaal komen, stel je dan ook de verkeerde vraag. Ze komen er voor elkaar, de site is in wezen onbelangrijk op zichzelf, maar helpt haar bezoekers elkaar beter en beter te vinden. Dat simpele feit vormt het bestaansrecht van Maroc.NL, volgens oprichter El Aissati: "ik had er geen hoger doel mee, toen ik de site in 1998 begon. Het was meer nieuwsgierigheid naar het internet zelf. Er was niets voor contact onder lotgenoten of landgenoten en mijn chatbox was dus meteen een succes. Toen pas zag ik de potentie van internet om mensen samen te brengen. Dat was een geleidelijk proces"

Maroc.NL gaat voor emanciperen

Om Maroc.NL een financieel onafhankelijke koers te laten varen, werd er na een tijd een stichting van gemaakt. En de oprichtingsstatuten laten zien dat er inmiddels wat meer aspiraties zijn gekneed. Er wordt onomwonden gesproken over het 'stimuleren van het contact en de interactie tussen minderheden onderling en tussen minderheden en de Nederlandse samenleving.' Maar met recht zou je toch kunnen zeggen dat een site voor Marokkanen zorgt dat minderheden zich op hun eigen 'grondgebied' terugtrekken? Hoe kan zo'n site een bijdrage leveren aan de integratie?

El Aissati: "Dat ligt er maar helemaal aan wat je onder integratie verstaat. We willen de Marokkaanse Nederlander emanciperen door hen te 'empoweren'. Daar is internet echt een ideaal medium voor. Emanciperen, informeren en participeren; in mijn beleving zorgt dat juist voor integreren. Ik zou me de klacht dat we er alleen maar voor zorgen dat Marokkanen samenklitten kunnen voorstellen als we een site hadden met een groot hek eromheen. Een site met passwords alleen voor Marokkanen. Maar dat is niet het geval. We hebben een veel groter contingent autochtone Nederlanders dan de meeste vergelijkbare sites, zo'n 25 procent zoals je aan de vlaggetjes in de avatars kunt zien. Er zitten ook autochtonen in het bestuur. Dat zorgt er ook voor dat de meningen allesbehalve gelijkluidend zijn. Als iemand beledigd is door cartoons over de profeet Mohammed zullen er ook mensen zijn die zeggen dat je niet zo flauw moet doen."

Vele integratiedeskundigen vinden dat het aantal gemengde huwelijken een goede graadmeter is voor integratie. Maroc.NL richtte twee jaar geleden een datingsite op waarop Marokkanen elkaar kunnen vinden. Maar moeten Marokkanen dus niet eigenlijk gewoon naar RelatiePlanet of Lexa? De voorzitter legt uit dat Maroc Dating een politieke achtergrond heeft: "Een tijd geleden kwam minister Verdonk met cijfers: driekwart van de Marokkanen zou zijn bruid uit het buitenland halen. We ontdekten dat op die cijfers nogal wat aan te merken viel: ze werden bijna helemaal gedomineerd door de eerste generatie Marokkanen in Nederland. De tweede generatie vindt dat helemaal niet vanzelfsprekend. De helft van hen wil zelfs eerst samenwonen. En omdat meisjes bovendien wat minder speelruimte kregen wilden we in een behoefte van onze bezoekers voldoen. Daar zijn we voor. We spelen in op de wensen van onze bezoekers. Meer niet."