Dat is een wat vreemdsoortige aanbeveling want bij de meeste van die bedrijven krijg je dat product verplicht meegeleverd en geïnstalleerd - en krijg je geen geld terug als je het niet gaat gebruiken.

Het heeft dus dezelfde zeggingskracht als 'De Nederlandse Staat beveelt hondenbelasting aan' - om maar niet te spreken van de spontane uitstraling van de statement, die doet denken aan het excuus van Hirsi Ali aan Verdonk waar het kabinet Balkenende II over uiteenspatte. Waarom staat dat ene regeltje er dan toch? Omdat dat ervoor zorgt dat die advertentie twee keer zo groot wordt dankzij de gulle financiering vanuit de aanbevolen partij. En dus twee keer zo groot als die van de concurrent die niet meedoet aan dat stukje verplichte promotie.

Als je gaat kijken naar de prijsopbouw van desktopsystemen, dan valt op dat het feitelijke ding zelf – alles wat je kunt zien als het stroomsnoer nog niet in het stopcontact zit – tegenwoordig relatief goedkoop is. Dat komt omdat er een redelijke concurrentie is in de markt, die ervoor zorgt dat de prijzen scherp blijven en de innovatie blijft doorgaan. De marge in computeronderdelen is van dezelfde orde als die in de supermarktindustrie – 6 tot 8 procent van de aankoopprijs.

Nee, dan software. Dat is waar de hele hoge marges liggen. Als er eenmaal een bepaalde hoeveelheid gebruikers is die de (relatief bescheiden) ontwikkeling terugbetaalt, is de rest van de aankopen (minus marketing) pure winst. Wanneer er enige concurrentie is, zal die marge in de loop van de tijd vervolgens lager worden. Als concurrentie echter ontbreekt, kan die prijs steeds blijven stijgen. Het zijn dus twee heel verschillende productcategorieën.

Als je de beschrijvingen leest van wat er allemaal wordt meegeleverd aan software bij een computer, duizelt het je soms. Tot je beseft dat je misschien alleen hardware wilt kopen en zelf een ander besturingssysteem met bijbehorende alternatieve software wilt installeren – omdat het veiliger is, of betrouwbaarder, of gebruiksvriendelijker. Of omdat je niet met de End User Licence Agreement akkoord gaat. Want dan is het geld dat je aan die software besteedt allemaal weggegooid geld.

Daarom is het zo vreemd dat we als we een nieuwe computer kopen niet te horen krijgen hoeveel we nu aan hardware kopen en hoeveel aan software. Of dat we de keuze krijgen om de meegeleverde software van derden niet aan te schaffen.

Als ik een fiets koop en daarbij een gratis windjack krijg, moet de winkelier mij ten eerste daarvan de waarde melden en ten tweede desgewenst 50 procent van de waarde in contant geld retourneren als ik afzie van het jack. Waarom moet ik dan voor honderden euro's aan software afnemen die ik niet kan gebruiken als ik een PC of laptop koop? Waarom staat er niet gewoon een verplicht prijskaart bij waarop alles staat wat er extra onnodig bijzit? En waarom kan ik daar dan geen 'nee' tegen zeggen met de wet in de hand?

Je kunt namelijk nog verder gaan: volgens de Europese Commissie is er sprake van koppelverkoop, wanneer de leverancier de verkoop van een bepaald product afhankelijk stelt van de koop van een ander, onderscheiden product van de leverancier of van iemand die door de leverancier is aangewezen. Dat geldt volgens mij absoluut voor meegeleverde besturingssystemen en andere software die in een doos worden meegestopt bij je computer. Iemand laten betalen voor iets wat hij niet nodig heeft, lijkt me niet in orde.

Als ik de Consumentenbond of het Innovatieplatform was, wist ik het wel: iedereen die een pc koopt heeft overal het recht om alleen de hardware te kopen en de rest zelf te regelen. Lijkt me een mooi actiepunt om na te volgen voor het komende seizoen.