In het digitale domein zijn de do's en dont's voor adverteerders met betrekking tot jongeren nog niet duidelijk uitgekristalliseerd of gereguleerd. Er heerst nog steeds een soort Wild-West mentaliteit. Marketeers verkennen de grenzen van het betamelijke, omdat wet- en regelgeving nog in de kinderschoenen staat. Deze experimenteerzucht van reclamemakers én site-eigenaren is onwenselijk. Dat is de conclusie van een maandag verschenen rapport van de Stichting Mijn Kind Online.

Symptomen

De stichting constateert onder meer de volgende symptomen: Verregaande vermenging van redactie en content, sluikreclames, het hengelen naar persoonsgegevens, agressieve verkooppraktijken en tikfoutdomeinen vol met reclames.

Deze onwenselijke praktijken zijn dagelijkse kost voor kinderen, op grote en kleine websites. 'Verleiding heeft veelal plaatsgemaakt voor misleiding', aldus de stichting. Het dossier, getiteld 'Gratis! (maar niet heus)' (pdf) schetst een aantal voorbeelden, zoals de beruchte 'gratis' ringtones, online spelletjes resulterend in dure sms-abonnementen op bijvoorbeeld Spele.nl en 80 voorbeelden van tikfoutprofiteurs vol reclame zoals habohote.nl, jettix.nl, semamstaat.nl en jeugdjoernaal.nl.

Aanbevelingen

"Wij komen tot de conclusie dat wat aan kinderen wordt aangeboden in brede zin niet goed genoeg is", aldus Remko Pijpers van Mijn Kind Online in een interview met Adfolive. Het rapport formuleert een tiental aanbevelingen, zoals het mediawijs maken van kinderen, ouders, adverteerders én site-exploitanten, betere controle op zelfregulering en wet- en regelgeving toegespitst op (kinder)reclame in het digitale domein.