Politiek en internet, dat levert vaak iets vreselijks op. Minister-president Wim Kok die met de muis van een pc naar zijn scherm zat te wijzen kunnen we met een beetje goede wil nog wel een vernieuwer noemen. Hij vond in zijn onnozelheid de Nintendo Wii uit.

De PVV is hem er dankbaar voor. Allemaal potentiële kaderleden van de Partij Voor de Vrijheid staan nu op hun kinderkamer met een virtueel zwaard de hoofden van moslims er af te hakken in het nieuwe Wii-computerspel Allah Machtig. Rita Verdonk schijnt het ook graag te doen, een potje Wii. Lekker in een ninjapak, met de controller in haar hand, kleine animaties van een lachende Rutte uit de lucht slaan.

Maar goed. Politiek en internet. Tijdens de verkiezingen kon het allemaal niet op. De prijswinnende campagne van de SP, waarin bezoekers van de SP-website Jan Marijnissen zowaar een persoonlijke boodschap konden laten schrijven, droop van het marketingdenken. Je zag ze zo zitten, de top van de SP, bij de presentatie van het plan. Samen aan tafel met snelle reclamejongens die maar bleven hameren op de ongekende mogelijkheden van internet.

"Jan, luister, dat webdagboek van jou, of hoe noem je dat, het Jan Marijnissen-weblog, dat is niks. Foute boel.Dat is meer iets voor christenen. Zes keer per dag vertellen wat god nu weer allemaal via jouw handen aan de wereld heeft verbeterd. Ouderwetse troep Jan, dat is het. Moet je niet hebben, foto´s van jou met allemaal maoïstische werkkleding aan, of ergens een vorkje prikkend met het lompenproletariaat. Hebben we gehad, Jan, de politiek leider die leuke stukjes schrijft en vertelt dat hij het zo druk heeft. Personalazing, painstaking en putout devicing, DAT is wat we gaan doen Jan. Geen idee wat het betekent, maar we gaan het wel doen. We gaan jullie tijdens deze campagne neerzetten als mensen die internet begrijpen. Sms´en moet er in, flash technology, een sterk geïndividualiseerde internetbeleving vanuit een corporate gedachte en jij daar eigenlijk midden in, niet als die oetlul van Balkenende, die nog steeds acht uur wacht met mail versturen naar Amerika omdat hij denkt dat hij ze daar anders wakker belt, nee jij gaat het begrijpen Jan!'.

En verdomd, het zag er prachtig uit. Wat werd er interactief met de bezoeker gestoeid. Wat een krachtig beeld ook die hervormgegeven tomaat. De SP leek klaar voor de toekomst. Dat was weer eens andere koek dan minister Zalm die drie keer per maand vertelde dat hij zo moe was en nog even wat ging flipperen in zijn studeerkamer.

Helaas. De SP heeft op Oud-Stalinistische wijze de stekker alweer uit de pc´s getrokken. De website van een te kritische dissident is inmiddels kapot gemodereerd door juist niet te modereren. Ziet er opeens veel minder gelikt uit, zwarte letters op een witte achtergrond. De SP-afdeling Emmen is zelfs aan het internetstaken. Een prachtig nieuw begrip waarin opeens de oude partijgeest weer doorklinkt. 'Het is verdomme genoeg mannen. Moeten wij met onze blote poten toekijken hoe ze ons kapot proberen te maken! (geschreeuw uit duizenden kelen) Ze komen aan ons vreten. We gooien keihard het internet plat vandaag!'.

Het is vooral deze site, waar nu even wordt gestaakt, die me ontroert. Vakbondstencils, stukken van de ondernemingsraad op hergebruikt papier, die feel heeft deze site. Inclusief een hele slechte tekening, snel ingekleurd door een op het partijkantoor rondhangend zoontje van een werkende SP-vrouw. Wat een heerlijke lulligheid. En wat hoort dat eigenlijk bij de SP, merk ik nu. Niks snelle, op maat gesneden websites die een stukje communicatie met de bezoeker aangaan, nee gewoon keihard de boel op zwart gooien, mensen weer ouderwets monddood censureren, kritische stukken uit een partijblad weren en kritisch meedenken op internet zien als een ongewenst effect.

De SP lijkt zijn roots weer terug te hebben gevonden. Dat moderne internetavontuurtje is over. Binnenkort kunnen we een op papier gedrukte aankondiging verwachten. 'Openbare PC verbranding. Komt allen.'