Het Kadaster heeft een aanbesteding uitgeschreven, maar het heeft vervolgens niet iedereen uitgenodigd om mee te bieden. HLA B.V. bood software aan ter waarde van 50.000 euro. Maar als ze de bieding hadden gewonnen, dan zou het bedrijf vele miljoenen hebben kunnen verdienen aan direct marketing. Daarom valt de schadevergoeding voor het Kadaster zo hoog uit.

Dat blijkt uit een vonnis van de rechtbank Zutphen. Inzet is het systeem Klic-viewer dat het mogelijk maakt informatie over ondergrondse infrastructuren, zoals leidingen en kabels te bekijken. Het Logistiek Advieusbureau HLA wilde de programmatuur graag leveren, maar kreeg de opdracht uiteindelijk niet.

Aanbesteding

De software is geleverd door Arcadis, na een aanbesteding. Tussen HLA, die zegt dat ze een goedkoper systeem konden leveren, en het Kadaster klikte het niet en het bedrijf is niet uitgenodigd om mee te bieden. Volgens de rechter was aanbesteding niet verplicht, maar moet een overheid wel alle partijen uitnodigen als ze wel overgaan tot aanbesteding.

Arcadis won de aanbesteding en kreeg 76.000 euro voor het leveren van de software. HLA zegt dat het dat voor 50.000 euro had kunnen doen. In de procedure wijst het Kadaster erop bij de aanbieding van Arcadis ook het intellectueel eigendom was inbegrepen, terwijl dat bij HLA niet het geval is. Maar dat heeft het Kadaster niet goed duidelijk gemaakt. “Daar heeft het Kadaster een blunder begaan", meent universitair docent Recht en ICT Mathieu Paapst in een reactie tegen Webwereld. Volgens hem is onvoldoende duidelijk geworden dat het eigendom van de software zo belangrijk was. Een dure grap is het ook, want het Kadaster moet HLA nu 10 miljoen euro betalen.

Privacyprijskaartje

Dat de vergoeding tien miljoen bedraagt en niet 50.000 euro komt door de manier waarop HLA de dienstverlening had willen opzetten. Zij zouden namelijk zelf de website beheren en het IP-adres van iedere bezoeker opslaan. Dat opent de weg voor gerichte marketing, waarmee jaarlijks veel geld te verdienen zou zijn.

Volgens Mr. Bas Martens van Banning Advocaten, die de procedure namens HLA heeft gevoerd, zit daar juist de mogelijkheid om echte omzet te halen. Volgens hem is het niet het doel geweest om andere gegevens te registreren.

Ook was het aanbieden van software heel anders opgezet dan nu is gedaan. Het was de bedoeling om twee versies van de software te bieden. De eerste zou een basale, gratis versie zijn en de tweede een professionelere editie, waarvoor de gebruikers moeten betalen.

Paapst vindt het registreren van persoonlijke gegevens bedenkelijk, omdat daarmee ook privacy in het geding is voor bezoekers van overheidsdienstverlening. Daarbij gaat het volgens hem niet alleen om de Wet bescherming persoonsgegevens, maar ook om de Telecomwet die spam verbiedt. “Je zult dus moeten handelen binnen een bepaalde bandbreedte", stelt Martens.

Open content

Volgens het Kadaster had de organisatie geen ander doel dan het toegankelijk maken van gegevens. Iedere gesloten vorm zou de organisatie in de weg staan. Eerder deze week werd bijvoorbeeld bekend dat vijf gigabytes aan kaartgegevens openbaar zijn gemaakt.

“De koers van het Kadaster is zo open en toegankelijk mogelijk te zijn", zegt Jolanda Bouwens, manager communicatie tegen Webwereld. Zij benadrukt dat het verkopen van gegevens niet de bedoeling van het project was. “In het bestek was vermarkting van viewers uitgesloten. Vanuit onze wettelijk taak en omwille van het bewaken van de continuïteit en de kwaliteit ligt het intellectuele eigendom logischerwijs bij het Kadaster. We dienen hiermee de markt, de samenleving en het publiek."

Het Kadaster kondigt aan in hoger beroep te gaan, maar Martens zegt daarvan nog geen stukken te hebben gezien.