De techniek is op zichzelf niet nieuw, maar wel redelijk onbekend. Het programma Sig2dat loopt door het betreffende bestand en genereert een uniek identificatienummer. Op het moment dat iemand een muziek- of videobestand verspreidt is het de bedoeling dat hij tegelijk het unieke nummer van dit bestand bekendmaakt. Aan de hand van dit identificatienummer is het mogelijk om het originele bestand te herkennen. Platenmaatschappijen hebben inmiddels ontdekt hoe de gebruiker van de P2P-netweken te dwarsbomen. Er wordt een muziekbestand beschikbaar gesteld onder de naam van de artiest. Met de inhoud van het bestand is echter geknoeid. Zo'n muziekbestand bevat bijvoorbeeld een kort fragment dat zich steeds herhaalt, een volledige stilte of rare geluiden. De techniek is op zich niet nieuw. Er zijn diverse programma's die gebruik maken van de mogelijkheid om bestanden digitaal te signeren. Het programma `Pretty Good Privacy' kan bijvoorbeeld bestanden en teksten digitaal `ondertekenen'. Of dit een oplossing voor de lange termijn zal zijn valt te bezien. De muziekindustrie kan namelijk de `mislukte' bestanden eveneens voorzien van een digitale handtekening en de handtekening bekend maken als `goede kopie'. Het kat en muis spel zal zo nog wel even doorgaan. Het wachten is op een antwoord van de muziekindustrie. Een uitgebreide Nederlanse uitleg van Sig2dat is te vinden op Museekster.