Vorig jaar leek het antwoord op die vraag vrij duidelijk, toen een rechter besloot dat Jammie Thomas 222 duizend dollar moest betalen, omdat zij muziek 'aanbood' via een gedeelde map met behulp van KaZaA.

Hoewel het niet duidelijk was of er ook echt muziek was gedownload, besloot de rechter dat alleen het beschikbaar stellen van muziek al strafbaar was. Verschillende rechtszaken hebben in de afgelopen weken een ander licht op deze vraag geworpen, meldt Ars Technica.

Niet zelf gekopieerd

De eerste belangrijke uitspraak vond plaats in Februari, toe RIAA een man genaamd Christopher Brennan aanklaagde wegens het aanbieden van muziek. Brennan kwam niet opdagen in de rechtbank en RIAA verlangde van de rechter dan ook een standaard veroordeling op basis van eerdere zaken.

De rechter zag dit echter niet als een mogelijkheid omdat deze zich afvroeg of Brennan ├╝berhaupt wel auteursrechten had geschonden. Volgens de rechter had Brennan de bestanden wel aangeboden, maar niet zelf gekopieerd (de persoon die de bestanden downloadt wordt doorgaans gezien als de persoon die ze kopieert). In dit geval was de downloader een vertegenwoordiger van de aanklager (RIAA) en daarom niet strafbaar. Maar aangezien er volgens de rechter nog teveel onduidelijkheid is omtrent de vraag of ter beschikking stellen ook inbreuk op auteursrecht betekent, kon Brennan niet veroordeeld worden.

Publicatierecht

Vorige week maandag dacht een andere rechter daar heel anders over. In een rechtszaak van RIAA tegen een vrouw genaamd Tenise Barker, besloot de rechter dat het aanbieden van bestanden (aanbod tot distributie) in strijd is met het publicatierecht van de rechthebbenden, hetgeen aanbieden strafbaar maakt.

Volgens William Patry adviseur op het gebied van copyright voor Google, heeft de rechter de plank volledig misgeslagen in deze zaak, omdat hij ter beschikking stellen gelijkstelt aan openbaarmaking.

Aanbieden is geen publicatie

Een andere rechter besloot afgelopen maandag juist iets heel anders. Deze rechter vond aanbieden en publicatie twee totaal verschillende zaken, oftewel een 'aanbod tot distributie' is niet genoeg om het distributierecht van een rechthebbende te schenden.

Of zoals de rechter in haar vonnis schreef: "Het feit dat een verdachte alle stappen heeft voltooid die nodig zijn voor distributie, wil niet zeggen dat de distributie ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Het aanbieden van muziek via internet valt niet onder het schenden van auteursrecht."

Weinig effect op RIAA

De meningsverschillen op het gebied van schending van auteursrecht hebben helaas weinig effect op de manier waarop RIAA te werk gaat. Zo lang niet unaniem en expliciet kan worden vastgelegd dat het aanbieden van muziek niet geldt als schending, betekent dit dat RIAA de mogelijkheid blijft houden om mensen op basis daarvan aan te klagen.

Volgens Google-jurist Patry zijn de recentelijke zaken vooral interessant omdat de rechters zeer veel tijd hebben besteed aan het vraagstuk wat er nu precies strafbaar is, in tegenstelling tot wie er strafbaar is. Patry meent dat het enige dat dankzij deze zaken duidelijk is geworden, dat dit vraagstuk de komende tijd dominant aanwezig zal blijven tijdens rechtszaken op het gebied van auteursrecht.