Ze hebben er de landelijke media mee gehaald. Ze hebben een tiener die per ongeluk - al zijn daar nog twijfels over - zijn webcam aan had staan terwijl hij met zijn vriendinnetje lag te seksen, in zijn nakie het schoolplein op getrokken en in een grote kring om hem heen heel hard en met wijzende vingers staan lachen. Tot de zoemer ging. Toen was het speelkwartier weer voorbij.

Mocht je het nieuws twee weken geleden gemist hebben: de webcambeelden van de tiener waren gekopieerd door een weblogger en online gezet. Het was in eerste instantie een wraakactie omdat de tiener in kwestie voor zijn site de lay-out van een andere weblog ongevraagd had gekopieerd. In de weblogscene, die overigens zelf zelden iets nieuws voortbrengt, is dat not done. Het nieuws over het 'ongelukje' ging als een lopend vuurtje en de beelden verspreiden zich. Tot in de Verenigde Staten aan toe. Binnen 12 uur.

Berichtgeving op nieuwssites zoals Dagindaguit.nl (waar ondergetekende verantwoordelijk voor is geweest), Webwereld en zelfs het Britse Register deed het vuur verder oplaaien. De vader van de tiener kwam aan woord en dreigde met juridische stappen. Dat werd een aantal webloggers blijkbaar iets te serieus. Sommigen haalden de beelden uit voorzorg weg, anderen pasten de beelden aan zodat de tieners niet meer herkenbaar waren. Een enkeling vroeg zich voorzichtig af of ze niet te ver waren gegaan, de meesten lachten nog hard na.

Ik heb lang na moeten denken over de coming out van de weblogscene. Wat valt er nu eigenlijk aan op? Dat webloggers alleen maar aan pageviews denken? Dat doe ik zelf ook, want ik heb er een hekel aan om voor anderhalve man en een paardenkop uren voor mijn computer te zitten. Dat hun humor vooral uit leedvermaak bestaat? Ik moet toegeven dat ik in eerste instantie ook hard moest lachen om het ongelukje. Dat ze de twee tieners nagenoeg uitgekleed hebben door allerlei persoonlijke informatie op te sporen en bekend te maken? Tactvol is het niet, dat geef ik toe, maar naakt waren de twee al zeg maar. Dat de webloggers angstvallig inbinden wanneer er landelijke media aan te pas komen? Echt stoer is het niet als je weet dat ze voorheen, uit het zicht van het grote publiek, nogal een grote bek plegen te hebben. Maar ik begrijp het wel. Het geintje moet wel leuk blijven.

Het woord waar ik naar op zoek ben als ik erop terugkijk, is volgens mij 'puberaal'. Alle gedragspatronen zijn aanwezig. Ze kijken bij elkaar af wat cool is en wat niet. Het dissen van andersoortigen. De onderlinge strijd om de vetste te zijn. Het vergelijken van elkaars pageviews als ware het een wedstrijdje om wie de langste lul heeft. Het slangtaaltje dat alleen in eigen kring verstaan wordt. En ga zo maar door.

De puberteit is alleen nu voorbij. De betrekkelijke anonimiteit van de middelbare school zit erop. Het eindfeest is met veel geintrapperij en pageviews gevierd. De zomervakantie is begonnen. Tijd voor de volgende stap. Tijd om na te denken over die vreselijke vraag: wat wil je worden als je groot bent?