Gisteren zat ik in de tram tegenover een ruikende vrouw. Net terug van de markt. Ze droeg een vale regenjas, heur haar hing slonzig langs het hoofd, ja, haar dikke, pafferige hoofd en niet haar gezicht. Ze leek mij eenzaam. Ze had bij de vers vlees kraam, ook voor al uw gordijnen, acht tartaartjes gekocht voor vanavond. Dat zag je wel voor je, dit enorme vrouwmens, lusteloos prikkend in een stukje gemalen vlees. Eindelijk haar zes kinderen naar bed en nu maar wachten op haar man die voorzitter was van de duivenvereniging, dus ja, laat, laat laat.

Tussen haar voeten stond een plastic zak gesneden uien en wortelen. Lekker, hutspot, als je van hutspot hield. Toen ging haar mobiele telefoon. In de verder doodstille tram klonk opeens de melodie van You're Beautiful, het romantische liedje van James Blunt. Het vloerde me. Deze oervrouw en dan die ringtone. Ik wilde met haar naar Venetië. Weg die regenjas. We gingen dansen op een Italiaans plein en wijzen naar opvliegende witte duiven. Samen zouden we op een brug gaan staan en kijken naar het wegstromende water. Waar ging het naar toe? Dat effect had de ringtone. Hij maakte van deze woeste klei- en bruinbrood vrouw een warm levend wezen.

Maar het kan ook anders, dat geef ik onmiddellijk toe. Ik heb vorige week nog iemand zes straten achterna gezeten die in de ochtendspits. Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk van Herman van Veen als beltoon had. Dat wil je niet, dat je daarna op je werk de hele dag met die rare kanis van Herman van Veen in je hoofd zit. Van Veen is het type mens die ondanks een enorme bos haar op zijn hoofd toch altijd kaal lijkt. Die geflipte klassieke pianist in combinatie met het geluid van dat moraliserende eendje Jodokus Kwak, het werd me net iets te veel. De ringtoneactivist zong, terwijl ik hem achterna zat: Opzij, opzij opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats.

Bakeliet

Zal ook wel als ringtone te bestellen zijn. Ik keek gisteren, nieuwsgierig geworden door mijn avontuur met De Eenzame Vrouw Die Toch Heel Lief Was, wat er zoal op telefoons wordt geplempt. Geen idee. Ik zat namelijk al een tijdje in de tegenbeweging. Ik ontkende de mobiele telefonie. In mijn auto had ik als statement een enorme zwarte bakelieten telefoon met draaischijf in mijn dashboard laten inbouwen, met een mooie kruldraad over mijn dak naar de kofferbak toe. Mocht ik graag doen bij stoplichten. Tijdens het macho geloer naar elkaars interieur langzaam de hoorn van de haak pakken en een nummer draaien. Mooie reacties. Wie had er nou de grootste mobiele telefoon? Precies!

Luguber wat er op de diverse ringtone sites aangeboden werd. 'Manamana' van The Muppets. Kantoorhumor op je telefoon. Ik kende ze wel, medewerkers van de dienst in- en uitkomende goederen die elkaar de hele dag manamana, doe doe doe doe in het oor brulden. Leuk doen voor kansarmen. De ringtone homo-gerinkel was ook populair. Ik luisterde door op een speakertje te klikken. 'Ringelingeling lekker ding, hé dikke boesboes van me met je keiharde kontje, jaaa, fijn stoeidier, er is telefoon voor je hoor, heerlijke saunajongen met je ready steady freddie telefoontje in je broekemansje' Leuk. Jantje Smit kon ook weer helemaal. In de tijd van de vaste telefonie sloeg je Volendammers keihard met de hoorn achter hun oor als ze weer zaten te zeiken over 'die unieke palingsound', nu betaalde men voor de ringtone. Waar ging het naar toe in Nederland?

Rachel, de vrouw van Hazes, is ook een ringtone aan het ontwikkelen. Het geluid van een kassa op de melodie van Zij Gelooft In Mij. Of een aangepaste ringtone van hetzelfde lied met de volgende tekst. "Ja, zij beroofde mij, zij ziet geld in leven zonder mij."

Het wordt tijd om te cashen, ook voor mij. Over twee weken hier op Webwereld te downloaden, de Dijkshoorn-ringtone, zeer vrij naar Johnny van Doorn. Je hoort keihard 'KOM TOCH EENS KLAAR KLOOTZAK!!' als iemand je belt. 'Literatuur in je broek' gaat het project heten. Ik houd u op de hoogte.