Het komt regelmatig voor dat twee softwarebedrijven gaan samenwerken, om vervolgens stevige ruzie krijgen over wie de rechten heeft op de ontwikkelde software. Een goed voorbeeld zijn de bedrijven VLF Networks en Service2Media, die samen het vennootschap Mobile2Morrow oprichtten.

Het struikelblok

VLF Networks is een Leids bedrijf dat applicaties laat ontwikkelen in de Oekraïne, veelal voor smartphones. Dat is goedkoper, en de kwaliteit hoeft er niet onder te lijden. Service2Media uit Enschede, leverancier van mobiele applicaties aan onder andere De Telegraaf, de Publieke Omroep en NS, zocht naar manieren om goedkoper te produceren en kwam bij VLF terecht. In eerste instantie ontwikkelde VLF in opdracht van Service2Media, maar in 2009 besloten de twee bedrijven een gezamenlijke vennootschap op te richten, vooral met het doel om webapplicaties en front- en back-end applicaties te ontwikkelen voor een mobiel platform.

Op 17 november 2010 was de gezamenlijke vennootschap Mobile2Morrow een feit. De medewerkers uit de Oekraïne die bij VLF Networks in dienst waren, kwamen per 1 januari 2011 in dienst van Mobile2Morrow. Ook de inboedel en het huurcontract van het pand in de Oekraïne werden ingebracht in de gezamenlijke vennootschap.

Maar eind januari 2011 ontstond er al onenigheid. Zo zouden werknemers van Mobile2Morrow zijn verleid om over te stappen naar een concurrerende onderneming waar Service2Media eveneens een samenwerkingsverband mee heeft. Het vertrouwen van VLF in zijn kersverse partner was weg en men besloot geen opdrachten meer aan te nemen van Service2Media. Toen er ook nog een factuur onbetaald bleef, eiste VLF dat Service2Media het gebruik van de reeds ontwikkelde applicaties zou staken en men eventuele genoten winsten van die applicaties zou overdragen.

Uitspraak

Auteursrechten komen in beginsel toe aan de maker van de software. Het feit dat de afnemer gedetailleerde specificaties verstrekt en volledig voor de ontwikkeling betaalt, doet daar niets aan af, zo betoogde VLF een dezer dagen in de rechtbank. Service2Media zou slechts summiere instructies hebben verstrekt en VLF het creatieve brein zijn achter de ontwikkeling. Service2Media zou verder niet inhoudelijk betrokken zijn geweest bij de totstandkoming en aanpassing van de softwareapplicaties. Maar Service2Media stelde dat de applicaties tot stand zijn gebracht naar eigen ontwerp en onder haar leiding en toezicht, zodat Service2Media als de maker van die applicaties moet worden aangemerkt.

In de rechtbank werden de vorderingen van VLF afgewezen. “Zonder nadere bewijslevering kan voorshands met onvoldoende zekerheid worden vastgesteld hoe de rollen in het creatieve proces tussen partijen waren verdeeld”, concludeert de rechter. VLF overweegt nu een bodemprocedure. “We zullen een aantal zaken goed moeten uitzoeken”, zegt Edwin Snelderwaard van VLF.

Schering en inslag

Advocaat Joel van der Goen uit Soest, die zich heeft gespecialiseerd in softwarecontracten, zegt dat dit soort conflicten schering en inslag zijn. “Wat je vaak ziet is dat partijen gaan samenwerken zonder duidelijke afspraken, meestal omdat er nog geen concrete opdrachten zijn. Vervolgens gaan ze aan de slag en vergeten ze de samenwerking formeel vast te leggen. Het wordt vaker niet dan wel geregeld.”

In de ICT-branche gaan contracten immers veelal over het ontwikkelen en leveren van software en komen de auteursrechten zelden aan de orde. Van der Goen adviseert dan ook de auteursrechten altijd vooraf te regelen. Voor overdracht is slechts een onderhandse akte vereist. “Geen notaris, gewoon twee handtekeningen.” Dat moet je ook laten doen als je een afspraak maakt met een webdesigner. “Als die de rechten niet formeel heeft overgedragen en je krijgt onenigheid, kan hij ze claimen zelfs als er voor betaald is.”