De verkiezingen zitten erop. De uitslag: televisie heeft gewonnen. New kid on the block Wouter Bos bezorgde zijn partij in vier debatten haar come-back. Femke Halsema wist met haar ondeugende blik de schade te beperken. Jan Marijnissen had te vroeg gepiekt en maakte een vermoeide indruk. Zalm lachte op de verkeerde momenten en bleef te paars. Balkenende had zijn brilletje mooi gepoetst en deed een moedige imitatie van een staatsman. De snorloze Mat Herben droeg een oude stropdas van Pim en was allang blij dat hij met de grote jongens mee mocht doen aan de debatten. Thom de Graaf mocht dat niet en is dan ook opgestapt. Ik heb me kostelijk vermaakt voor de buis. Het is dat de kijker na een debat zijn voorkeur niet kon sms-en anders was het net Idols.

Men heeft in ieder geval van alles geprobeerd. Elke partij heeft anno 2003 een uitgebreide website bordevol informatie. Een enkele partij gebruikte zelfs de gehate pop-up, waarin nog even kort en krachtig de belangrijkste standpunten onder de aandacht werden gebracht. Maar ook hier de headshots en cv-tjes van de lijsttrekkers en de andere kandidaten. Een enkeling zoals Gerrit Zalm hield zelfs een persoonlijke weblog bij. (Leuke log, Gerrit, beetje weinig links.) Chats werden angstvallig gemeden. Daar valt immers geen eer te behalen. Voordat je het weet is de server gehackt. Op spam heb ik ook geen enkele partij kunnen betrappen.

Internet is vooral sterk op inhoudelijk vlak. In tegenstelling tot televisie hoeft de boodschap niet per se kort en krachtig. Partijprograms kunnen integraal online. Soms zelfs als downloadable Word document dat linea recta van de harde schijf van de partijsecretaris afkomstig lijkt te zijn. Alle standpunten mooi onderverdeeld in thema’s en breed uitgemeten. Er waren zelfs sites waarop je de partijen op standpunten puntsgewijs kon vergelijken. Ja, wie van inhoudelijke politiek houdt kan zich online helemaal uitleven. In nl.politiek liepen de discussies in de honderdduizenden.

Nog interessanter is de site Stemwijzer.nl. Hier gaat het alleen maar om de inhoud. De stellingen die de bezoeker worden voorgelegd in aanloop naar een politiek stemadvies, staan helemaal op zichzelf en worden niet verbonden aan een politieke partij of een lijsttrekker. Je voelt wel aan welke stelling links of rechts is, maar daar blijft het bij. En ook al zijn het maar dertig vragen, de uitslag geeft een aardige indicatie van waar je inhoudelijk gezien politiek staat. Niks geen poppetjes.

Ruim twee miljoen mensen hebben gebruik gemaakt van de Stemwijzer. De grootste opiniepeiling van Nederland. En wat wees die uit? Dat de LPF de verkiezingen zou winnen. Van alle bezoekers kreeg 18 procent het advies om op de LPF te stemmen. Gevolgd door de PvdA, Leefbaar Nederland en de VVD. In die volgorde. Wat mag je daar uit opmaken? Dat internetgebruikers rechts zijn? Dat op internet het buikgevoel regeert? Of dat Nederlanders eigenlijk rechts zijn maar zwichten voor het imago van een partij of lijsttrekker? Ik durf daar geen zinnige uitspraak over te doen. Ik ben alleen wel blij dat online stemmen nog ver weg is in Nederland.

- [email protected]