Inmarsat levert telecommunicatiediensten aan luchtvaartmaatschappijen, rederijen en organisaties en consumenten die op zee, in de lucht of in afgelegen gebieden moeten kunnen communiceren. Het bedrijf heeft op dit moment wereldwijd bijna vijfhonderdduizend klanten. Verschillende Amerikaanse en Europese bedrijven zijn stilaan begonnen de boeken van het bedrijf door te nemen. Veel grote Europese telecombedrijven hebben een aandeel in Inmarsat. De grote telecomoperators hebben zich diep in de schulden gewerkt met het aanschaffen van umts-licenties en proberen de schuldenlast zoveel mogelijk te verlichten. France Telecom bijvoorbeeld wil zijn aandeel zo snel mogelijk verzilveren. Het Amerikaanse congres heeft Inmarsat tot juni 2003 de tijd gegeven om naar de beurs te gaan, wil het de Amerikaanse markt blijven bedienen. Directeur Michael Storey verklaarde tegenover The Wall Street Journal dat hij al meerdere beursgangen heeft voorbereid maar er geen heeft doorgevoerd. Als reden gaf Storey de ongunstige marktcondities. Inmarsat investeert, onder druk van zijn directe concurrenten Irridium en Globalstar, in hogesnelheidsverbindingen. Deze kunnen echter op steun van de Amerikaanse overheid rekenen en kunnen daardoor met lagere tarieven werken. De toekomst van Inmarsat is kortom weinig rooskleurig.