Ik zou willen dat mobiele downloads van 490 Mbps en latency van 17 milliseconden om de hoek was, maar dat is het niet. Telecombedrijven wijzen erop dat 5G snel verschijnt, maar dat is simpelweg niet waar. Het duurt door technische, zakelijke en zelfs politieke redenen nog zeker jaren voordat we er gebruik van kunnen maken. We mogen in onze handjes knijpen als we in 2021 al 5G hebben.

Eerst wat de techniek betreft. We hebben nog geen uniform begrip over wat 5G is. De Next Generation Mobile Networks Alliance heeft een 5G-definitie, 3GPP heeft een andere (PDF) en de International Telecommunications Union (ITU) heeft weer een andere, die net de eerste fase van goedkeuring door is. Daarnaast doen leveranciers hun eigen dingen, die in meer of mindere mate overeenkomen met deze verschillende voorstellen.

Vervolgens heb je puur praktische uitdagingen, zoals het bereik. Enhanced Mobile Broadband (eMBB) is een van de drie versies van 5G, maar het is de vorm die bedoeld is voor de smartphone. Via multiple-input multiple-output (MIMO) en mmWave levert het in theorie gigabit-snelheden zodat je op straat de zelfrijdende auto's vermijdend Star Wars: Chewy's Story in 3D op je apparaat kunt kijken.

Er is in 2013 reeds een belangrijke onderzoekspaper verschenen met de stoutmoedige titel: "Millimeter Wave Mobile Communications for 5G Cellular: It Will Work!" maar er zijn nog grote twijfels. Het bereik van de hoge frequentie mmWave is ongeveer een celgrootte van maximaal 500 meter. Bij 4G is dat door het gebruik van verschillende frequenties ongeveer vijf tot vijftig kilometer.

Sta daar even bij stil. Als een basisstation zich binnen een paar honderd meter van het endpoint moet bevinden, betekent dat dus enorm veel nieuwe masten. Nou is het goede nieuws dat in de rooskleurige toekomst van 5G daarvoor veel kleinere femtocells worden gebruikt, die ongeveer zo groot zijn als een magnetron. En ze worden overal ingezet: op stroommasten, in bussen en bij verkeersborden.

Daarbij is een probleem dat mmWave erg makkelijk te blokkeren is. Als het stoplicht naast de zender verspringt, valt het signaal al even weg. Een ander issue is het leveren van genoeg bandbreedte naar al die femtocells. Deze delen bandbreedte onderling, maar in de basis heb je glasvezel nodig. heel veel glasvezel, ook op veel plekken naar endpoints buiten de bebouwde kom.

Een van de redenen dat basisstations zo klein worden is omdat het rekenwerk niet meer in de installatie zelf wordt verricht, maar in de cloud. Daar worden software-defined networks (SDN's) en Network Function Virtualization (NFV) gebruikt om 5G te beheren om meerdere dedicated end-to-end virtuele netwerken te maken. Het addertje is dat er ook meerdere SDN's en NFV's zijn. De Linux Foundation probeert uniformiteit aan te brengen in SDN en NFV, maar dit is ook werk in uitvoering.

Met andere woorden, we hebben verschillende technologie├źn, waarvan er nog geen enkele uitgekristalliseerd is, en die kosten de leveranciers allemaal veel, heel veel, geld aan investering. 5G bespaart telco's uiteindelijk veel geld, omdat mobiele communicatie behoorlijk wat kosten met zich meebrengt, terwijl de vraag naar bandbreedte alleen maar toeneemt.

Als er niet verschillende technische uitdagingen en hoge uitrolkosten waren, zou ik wellicht geloven dat we aan de vooravond staan van 5G en we de eerste vruchten binnen een jaar plukken. Maar ik heb vaak genoeg technologische transformatie meegemaakt om te weten dat dit altijd meer tijd kost dan wordt beloofd. Ik prijs mezelf gelukkig als ik in mijn stad 5G in 2022 kan gebruiken.