Ze kan geen toilet doortrekken of we kijken met zijn zestig miljoen mensen gezellig vanuit de toiletpot mee. Nu zijn het fotootjes en adresgegevens die zijn gelekt, vorig jaar waren het nog homevideo's die rondgingen op het net.

Het is al bijna een genre op zich, de uitgelekte privé-porno. Je hobbelt zo eens per maand qua point of view gezellig mee in de hand van weer een of andere hardrocker die een domme blondine naar keuze zo fotogeniek mogelijk neukt. Je kijkt er ook niet meer van op. Een herkenbaar stijltje. Alle actie in schemerig groen, door de gehanteerde nightshot functie, en dan vlak voor je ogen die rare paringsdans van geile hulkjes. Ik vraag me tijdens het kijken altijd af hoe je als persoon in elkaar moet zitten als je met een camera in je rechterhand gaat staan focussen op je eigen schaamhaar. Een soort kinderlijke trots moet het zijn. Ja, ik, Mental Killerbee From Behind, de drummer van The Rotten Copscorps sta hier dus wel even met een bespottelijke haarband op mijn hoofd een bekende vrouw te krikken. Weet je wat! Laat ik het filmen, voor later! Jottum.

Zo moet het bij Pamela Anderson zijn gegaan en zo is het bij Paris Hilton gegaan. En zo te zien vonden ze niet zo heel erg. Niet erg dat ze gefilmd werden en niet erg dat het gestolen werd. In beide gevallen reanimeerde het hun inzakkende carrière op wonderbaarlijke wijze. In de pers schreeuwden ze moord en brand dat ze bestolen waren en dat niemand mocht kijken, niet doen hoor, mag niet, is van ons, die beukpartij op de drie-zits maar tegelijkertijd zagen ze hun populariteit enorm stijgen.

Paris Hilton is er volledig schaamteloos in. Die gebruikt het als marketingstrategie. Niemand laat opzichtiger privé-bestanden lekken. Haar wachtwoord was de naam van haar hondje. Het leverde treurig stemmende fotootjes op van iemand die denkt dat het geil is als je met je tepel tegen een plant aanleunt. Leuker waren de gelekte telefoonnummers van een heel stel bekende B-artiesten. Veel vertegenwoordigers uit het R&B segment, de hip-hop scène en nog wat edel-figuranten.

Eminem stond er ook bij. Die had ik wel even willen bellen. Je kunt ze niet hard genoeg desoriënteren die Amerikanen. "Ja, hallo meneer Shadie, is Slim thuis? Nee, ok... Ik spreek met Eminem toch? Even over die laatste plaat van u. Die rijmt helemaal hè en dat moet dus niet. Heb ik een hekel aan, eindrijm, dus die nieuwe cd graag binnenrijm en iets meer intern ritme. Bedankt!" Het feest ging niet door want Eminem was al onbereikbaar. Andere stomverbaasde Amerikanen kregen wel Nederlanders aan de telefoon die vroegen of "alles kits achter de rits was".

Maar laten we er niet kinderachtig over doen. Het is modern zakendoen. Hier in Nederland moet je eerst zestien jaar langs dorpsdiscotheken trekken om een beetje populair te worden. Internet is hier nog iets voor mensen met rare brilletjes op. Gaat veranderen. Ik zelf gok dat de wanhopigste artiesten binnen een paar maanden de kracht van deze marketingstool gaan ontdekken. Er duikt een schokkende video op van Hennie Huisman, gefilmd in zijn stal.

Alle drie de adressen van de vrienden van Ron Brandsteder lekken uit. Hij gebruikte het wachtwoord 'bezopen'. Een niets verhullend filmpje van Lenny Kuhr wordt te koop aangeboden. Indringende filmpjes van kansloze artiesten in poses waarin je ze nooit had verwacht. Het schokkendste filmpje: een uitgelekte video van Gerard Joling waarin hij heel rustig met zijn vriend op de bank een boek leest.