Problemen, problemen, problemen. We worden met zijn allen gek dat we op verschillende sociale netwerken steeds nieuwe profielen moeten aanmaken en dezelfde vrienden weer in onze nieuwe kring moeten uitnodigen. We horen over initiatieven die dat probleem moeten verhelpen. Dat Friend Connect van Google een steentje moet gaan bijdragen, bijvoorbeeld.

Dat 'open i.d.' het leven makkelijker moet gaan maken, is ook zo'n signaal. Maar de weg is nog lang. Nieuwe sociale netwerken uitproberen is gedoe als je vrienden al ergens zitten. En de grote netwerken hebben er niet echt belang bij dat hun leden makkelijk naar een ander overstappen, hun vriendenkring meenemend.

Een ander probleem is dat we de draad van de gesprekken steeds meer kwijtraken. Beginnen we eindelijk te wennen aan het idee dat niet content king is, maar dat conversatie het allerbelangrijkst van het huidige internet is, versnippert de communicatie. De woordenwisselingen beginnen zich meer en meer op andere plaatsen af te spelen dan de oorspronkelijke publicatie.

Lang geleden had je forums waar de gelijkgestemden hun gesprekken voerden en hun vetes uitvochten. Daarna kregen we de sites en de blogs waar lezers reageerden en discussieerden. Maar meer en meer wordt het gesprek op andere plekken gevoerd dan waar de inhoud waar op gereageerd wordt geplaatst wordt. Na het lezen van een artikel op site wordt bijvoorbeeld op microblog Twitter op de materie ingegaan. Wordt daar verder gediscussieerd. Maar nog sterker.

De berichtenstroom van Twitter kan weer opgenomen in de aggregatiedienst Friendfeed. En wat gebeurt er dan? Op Friendfeed wordt weer gereageerd op een opmerking op Twitter. Dus: publicatie op een blog, reactie op Twitter, repliek op Friendfeed. En zo zijn er tal van voorbeelden te geven.

Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Je kunt mensen niet voorschrijven waar ze hun gesprek mogen voeren. Laat mensen de gereedschappen inzetten die ze willen. Maar is het jammer? Ja, dat is het wel. Waarom? De discussie, het gesprek, het betoog, de belangrijke bundeling ontbreekt. De losse opmerkingen worden nog één voor één door Google teruggevonden, maar de complete conversatie verdampt en verdwijnt in het luchtledige. En dat is jammer. Want bij een betoog hoort een opbouw, bij een discussie verschillende meningen, bij geschiedschrijving een archief.

Wil iemand een goeie 'conversationtracker' voor me bouwen?