Volgens Nrc.next is er sprake van een onstuitbare opmars van de werknomade: mensen die overal en nergens werken. Een kantoor hebben ze niet. Je kunt tegenwoordig immers overal aan de slag: in het park, op het station en in het grand-café.

Het zijn nu nog vooral zelfstandigen die met hun iPhone en laptop van de CoffeeCompany naar het Amsterdamse yuppencafé Dauphine trekken, maar je kunt je voorstellen dat ze deze week gezelschap hebben gekregen van radeloze XS4ALL-abonnees en dakloze medewerkers/studenten van de TU Delft.

Geef ze eens ongelijk. Als je kunt kiezen tussen werken op het terras en zwoegen in een suf kantoorgebouw met slechte automatenkoffie, lijkt het bestaan als werknomade opeens heel aantrekkelijk.

Verborgen leed

Het klinkt mooi allemaal, maar volgens mij bestaat er veel verborgen leed onder de werknomaden. Nee, ik heb het niet over het gevaar van een burn-out (omdat je altijd en overal bereikbaar bent). Ik doel op de laptops die al die werknomaden voortdurend moeten meezeulen.

Toen ik zelf twee jaar geleden zzp'er werd, kocht ik een Dell-laptop. Handig, dacht ik, voor bij persconferenties en onderweg. Dat bleek een misvatting. Begrijp me niet verkeerd, de Dell-laptop is een prima apparaat. Maar dan vooral als ik 'm thuis op een tafel neerzet. Voor onderweg was het een onding. Te groot, te zwaar, te onhandig. Loop er een jaar lang elke dag mee rond en je wordt met gemak Nederlands kampioen bodybuilding.

Liefdesverklaring

Daarom besloot ik begin maart een Asus EEE aan te schaffen. Voor de lezers die het even gemist hebben: de Asus Eee is een ultracompacte (7-inch scherm), ultralichte (weegt nog geen kilo) en ultragoedkope (minder dan 300 euro) laptop. Nerds lopen ermee weg, en dat is niet alleen omdat er standaard een Linux-distro op staat – desgewenst kun je er trouwens ook Windows of Mac OS X op zetten.

Asus heeft begrepen waarom mensen zoals ik een laptop kopen. Dat doen we niet om er een avondvullende animatiefilm op te renderen of om een roman mee te schrijven, maar zodat we onderweg mail kunnen checken of een potje kunnen internetten. Af en toe een stukje tikken misschien, maar dan houdt het weer op.

Ik nam de Eee eerder dit jaar mee op vakantie en het bleek een ideaal apparaat. Voor mijn broekzak bleek de Eee net te groot, maar gooi 'm in je rugtas en je merkt niet eens dat je er de hele dag mee loopt te slepen. Het valt lastig te ontkennen: ik werd verliefd op Eeefje.

Het liefst zou ik met deze liefdesverklaring afsluiten, maar helaas… Mijn Eee heeft me in de steek gelaten.

Stekkertje

Dat zit zo. Koop je een Asus Eee, dan krijg je een apart stekkertje meegeleverd zodat je het apparaat via de adapter kunt aansluiten op een Nederlands stopcontact. Die constructie bleek echter niet al te stevig. Het viel me al meteen op dat de mini-stekker bijkans bezweek onder het gewicht van de adapter.

Op een dag – ik was alweer terug van vakantie – ging het mis. Ik stak de adapter waarschijnlijk net wat te enthousiast in de stekker en hoorde iets kraken. Verbinding tussen de stekker en de adapter gemold. Opladen van de Eee gaat niet meer. Of alleen met veel moeite: als ik de adapter en de stekker met ducttape aan elkaar vastplak.

Zou er dan toch een reden zijn dat de werknomaden in die hippe cafés bijna allemaal een laptop van Apple hebben?