Dat voorspelde Ian Hughes, metaverse evangelist bij IBM, tijdens de IBM Research Insight-bijeenkomst.

Volgens Hughes zal de echte wereld steeds meer met virtuele werelden verbonden worden. Zo heeft IBM een methode ontwikkeld waarbij avatars in Second Life op een bepaalde tijdstip ergens bij elkaar komen om te vergaderen. Via een druk op een knop, kan er in de 'echte wereld' een teleconference tussen de aanwezige avatars opgezet worden.

Dit bespaart volgens Hughes elke keer zeker vijf minuten die werknemers kwijt zijn bij het inbellen en wachten totdat iedereen aanwezig is bij het inbellen. "Bij IBM alleen al zou dit in totaal ongeveer 9,4 jaar in werkuren schelen die anders verspild worden."

Om teleconferencing via Second Life mogelijk te maken, zijn de telefoonnummers ingevoerd in de gebruikersprofielen van de avatars. "Nu zitten die gegevens in de gebruikersprofielen, maar dat zal op enig moment wel als mobiele dienst worden aangeboden, net zoals nu Flickr mobiel beschikbaar is", verwacht Hughes. "De vraag zal zich wel voordoen wie die persoonsgegevens gaat beheren."

IBM heeft ook een applicatie ontwikkeld waarmee men de online status van mensen uit de contactenlijst kan controleren. Het is als het ware een chatprogramma gekoppeld aan Second Life. Het gebruik is echter alleen voorbehouden aan IBM-medewerkers omdat het in verbinding staat met het intranet van het bedrijf.

Om toepassingen uit te proberen heeft IBM een eigen testomgeving ontwikkeld, genaamd IBM Metaverse. "Je wilt en kunt niet alles in een publieke virtuele wereld zoals Second Life zeggen en testen."

IBM heeft overigens woensdag een eiland in Second Life geopend waar klanten de kans krijgen om de virtuele wereld te verkennen en te onderzoeken of aanwezigheid in Second Life meerwaarde kan opleveren.

Vroeg

Virtuele werelden zoals Second Life zijn nog in een vroeg stadium als het gaat om communicatie en virtuele ontmoetingen, meent Hughes. Virtuele werelden gaan ook over user generated content net zoals blogs, wiki's en Flickr, stelt Hughes.

In dat opzicht was Second Life tien jaar geleden ook geen succes geworden, aldus Hughes. "Toen waren mensen nog niet bereid om informatie te delen zoals nu. Bovendien is de technologie verbeterd en is breedbandinternet nu wijd verspreid."

Second Life is groot en beginners weten niet waar ze naartoe moeten of wat ze er kunnen doen, net als met internet. "Maar het verschil met internet is dat je in Second Life met mensen kunt praten." Volgens Hughes hebben mensen een sterke behoefte om zich aan te sluiten bij andere mensen in virtuele werelden. "Je ziet dat mensen zich aansluiten bij groepjes van twee of drie mensen die in Second Life bij elkaar staan. Binnen de kortste tijd is het een groep van veertig mensen."