Ik moet dat namelijk weten zodat ik in een snoeiharde column één van bovengenoemden tot op de grond toe kan affikken, maar ik kom er niet uit. Luxeprobleem van elke extreem gezaghebbende en fantastische topcolumnist van wereldformaat zoals ik: niet kunnen kiezen tussen ergernissen.

Wellicht is het een goed idee dat ik deze column volledig wijd aan de vraag tussen welke van deze twee levensbedreigende problemen ik moet kiezen en dan de volgende column los ga op degene die wij samen, dus u en ik in alle harmonie, hebben gekozen. Ik stel voor dat ik het woord neem en dat als u wat wilt zeggen u eerst de spraaktotem ter hand neemt. Degene met de spraaktotem in de hand spreekt, de rest luistert aandachtig. Ok? Ok. Iedereen voeten op de vloer voor het betere aarden? Dan begin ik nu.

Pubers

Anonieme commenters hoef ik niet uit te leggen: dat bent u zelf. U heeft, zeker op Webwereld.nl, een naam als Speed7xh of HaX0rrr4life en u drukt de hele dag dampende punten in de comments in de foute veronderstelling dat het ook maar iemand wat kan schelen welke punten u drukt. Soms bent u grappig, echt tranentrekkend grappig, maar meestal dom, grof en beledigend. De gemiddelde anonieme commenter reageert zodadelijk onder deze column met: “Ga toch eens dood met je prutscolumns uit de linkse kerk wie denk je wel dat je bent kansarme broodschijver” of iets in die richting, afhankelijk van het weer en het tijdstip (voor 16:00 uur zitten veel anonieme commenters nog op school, dat drukt het gemiddelde van dom schelden).

Op zich er is niks mis met anonieme commenters, ik heet eigenlijk ook geen Bert Brussen maar gewoon Aaf Brandt Corstius, en zolang ze grappige of interessante meningen spuien zijn anonieme commenters een aanvulling op de weblogs. Jammer wordt het als ze gaan schelden (ik wil gráág terugschelden maar dan moet ik wel weten wie je bent) en echt verbijsterend zijn het soort van anonieme commenters dat liegt, bedriegt, belasterd, smadelijk schrijft en zelfs bedreigt omdat ze het niet eens zijn met de tekst. Of omdat ze iedereen haten die een mening heeft. Dit soort commenters is abject en infaam. Eigenlijk zou elke grote site-eigenaar het IP-nummer en alle bekende gegevens van dat soort commenters moeten publiceren zodat we met een knokploegje alsnog bij dat soort mossels thuis verhaal kunnen halen. Exit anonieme commenters.

Bachbloesem

Dan nu de “coaches”. “Coaches” zijn mensen die niets kunnen. En dan bedoel ik ook echt helemaal niets. Ze hebben geen opleiding, geen ideeën, geen humor en nul verstand van zaken doen maar willen wel ondernemer zijn en rijk worden. Dus worden ze “coach”.

Spiritueel coach. Droomcoach (echt waar!). Zelfontwikkelingscoach. Levenscoach. Bachbloesemcoach. NLP-coach. Inzichtencoach. Innerlijkheidscoach. Je kunt het zo gek niet bedenken of iemand heeft bedacht daar “coach” in te worden. Als paddestoelen schieten dat soort dwaze eenpitters tegenwoordig uit de grond en vergezeld van citaten uit het grote Kluun- en Paulo Coelho lulkoekcitatenboek bestormen ze twitter, in de hoop dat twitteraars nou net toevallig zaten te wachten op een coach die aan de hand van hun dromen een weg naar zichzelf en innerlijk geluk kan uitstippelen voor 150 euro per uur.

Het spreekt voor zich dat aan de kwalijke opmars van dit soort kwakzalvers en zelfingebeelde nepondernemers op het internet snel een einde moet komen. Dit soort lui verpesten, net als de beledigende en dreigende anonieme commenters, alles wat leuk is aan webloggen en twitteren. Dat zelfhulpcoaches een steeds ruimere markt krijgen in Nederland is op zich al erg maar laat dat soort emoterroristen dan wel van mijn internet wegblijven. Mijn internet ja. Dat schreef ik inderdaad.

Enfin: wie zijn het ergst? De anonieme commenters (u!) of de twitterende en foraverslindende coaches, meestal moeder van een indigokind en geabonneerd op de Happinez? Roept u maar!