Goed, het zit dus zo: uw geliefde Webwereld-

columnist Bert Brussen wordt verdacht van een ernstig misdrijf (fade in ronkend muziekje zoals ze bij Netwerk en EenVandaag altijd doen): ik heb namelijk een tweet van iemand anders op mijn weblog gepubliceerd (mirror) en dat mag dus niet van het OM. Echt waar, kijk maar. Volgende week moet ik mij bij het politiebureau melden als verdachte en word ik "gehoord", wat iets anders is dan "verhoord", kennelijk.

In maart van dit jaar, vlak nadat ik die bewuste tweet had gepubliceerd, werd ik al gebeld door iemand van de politie Haaglanden, Team Bedreigde Politici, ofzoiets. Men liet mij toen weten dat de uiting op mijn weblog strafbaar is en dat het OM voornemens was een procedure op te starten. Als ik het echter weghaalde was de zaak afgedaan.

De bewuste tweet

Citeren

Dat weigerde uw teerbeminde columnist. Ik zag, en zie, namelijk werkelijk niet in waarom het in de openbaarheid gooien van een bedreiging, geuit door een derde, aan het adres van Wilders strafbaar zou zijn. Volgens mij is het herpubliceren van een tweet, van derden, met daarin een dreigement hetzelfde als opschrijven in een krant, met een citaat, dat iemand een dreigement heeft geuit. Als dat niet zou mogen zou het dus onmogelijk zijn om dreigementen letterlijk te citeren.

Ik ben en blijf namelijk van mening dat het betreffende weblogtopic niets meer is dan vrijheid van meningsuiting en valt onder vrije nieuwsgaring. U weet wel, die fundamentele rechten voor alle burgers. Rechten die de laatste jaren steeds meer onder druk staan, mede door toedoen van rechtstatelijke poliepen (dit was niet als dreigement bedoeld) als Hirsch Ballin en andere onnozelaars die fatsoen en respect nou eenmaal veel belangrijker vinden dan de verworvenheden van de liberale maatschappij.

Gebeft geboefte

De zaak laat ik kortom op zijn beloop. Gods water over Gods akker. Alhoewel ik er doorgaans alles aan doe om zo min mogelijk met justitie (dat "gebefte geboefte" om Maarten 't Hart in Zomergasten maar even te citeren) in aanraking te komen, voor je het weet zit je namelijk zes jaar onschuldig vast en lopen de veroorzakers van je persoonlijke Kafkaeske nachtmerrie met een bonus en een promotie op zak straffeloos weg, vind ik dit alles principieel te zwaar wegen om te negeren. Als ik geen tweets meer mag plaatsen op mijn weblog, mag u straks uw mening over Macintosh-gebruikers niet meer uiten omdat een officier van justitie bijvoorbeeld vindt dat die mening te bedreigend is.

Of , maar dit is zuiver hypothetisch, straks is de rechtstaat Nederland zo ver afgezakt dat, ik noem maar wat, cartoonisten van hun bed worden gelicht en vastgezet omdat ze te kwetsende cartoons hebben gepubliceerd. Zo ver gaat het natuurlijk heus niet komen want het oppakken van cartoonisten gebeurt alleen in dictaturen, dat weet ik ook wel, maar toch. Je weet het maar nooit.

Togatijgers

Mijn vertrouwen in de rechtstaat is al sinds het onterecht negen jaar vastzetten van de onschuldige twee van Putten minder dan nul en sinds de zaak Lucia de Berk of de schandalige inval bij een Telegraaf-journaliste die AIVD-documenten in bezit zou hebben is dat vertrouwen er niet bepaald groter op geworden. Maar dat neemt niet weg dat webloggers toch de mogelijkheid moeten hebben om retweets te plaatsen op hun weblog. Al was het maar om te demonstreren hoe bepaalde mensen uit bepaalde groepen van de samenleving, meestal van een bepaalde politieke kleur, op een bepaalde manier duiding menen te moeten geven aan het begrip democratie wanneer een politicus als Wilders door andere bepaalde lieden democratisch wordt verkozen.

Enfin, we zullen zien. In het slechtste geval draai ik voor twee jaar de bak in (lekker Playstation spelen en na twee maanden weer vrij), in het beste geval blaast het OM die hele zaak weer af. Ik zie een eventueel vonnis hoe dan ook met vertrouwen tegemoet.

Advocaten van het kaliber Moszo..Mokso...Moss..die gast van Eva Jinek of andere togatijgers met een gunstige no cure no pay betalingsregeling mogen zich overigens bij me melden: [email protected]