Twee browseroorlogen later en we krijgen eindelijk de schijn dat er een wapenstilstand ligt. Blauwhelm Brussel kan deze week de eerste vrucht van zijn overwinning op grote bullebak Microsoft met gepaste trots presenteren. De Redmondse moloch heeft zijn browserscherm deze week met frisse tegenzin online geknald. Dat heeft Microsoft gedaan op een manier zoals iedereen die Neelie-Kroeskiaanse bevelen dient op te volgen dat zou doen: zo sec en steriel mogelijk, benadrukkend dat het toch echt komt omdat Brussel het wilde.

'Eerlijk'

Eerst even het positieve: het is ze zowaar gelukt om het scherm eerlijk te maken en te houden. De 'grote vijf' (en kennelijk ben je al groot met 2,2 procent van de markt in handen) worden als eerste in willekeurige volgorde getoond, gevolgd door zes marge-browsers die vertaald naar de politiek niet eens op een waterschapszetel kunnen rekenen. Geen internationale waarnemer die daarover zal vallen.

Vergelijk dat even met verkiezingslijsten: die staan in een vaste volgorde, en kandidaten die in het midden van een kieslijst staan worden niet gekozen, hoe capabel ze ook mogen zijn. Deze lijst is dus democratischer dan menig verkiezing, en al helemaal democratischer dan eentje die direct na willekeurig welke slepende oorlog wordt gehouden.

Soms werkt democratie niet

De overgrote meerderheid van de internetpopulatie is niet de open source minnende techneut, de Applegebruikende hipster of webstandaarden-bewuste programmeur. De meeste 'gebruikers' zijn types als mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn buurman (een ietwat verstrooide geschiedenisprofessor) en mijn buurvrouw (ook een universiteitsdocente, maar dan Slavische talen).

Mensen dus die internet leerden kennen in de bibliotheek, en die thuis alleen de meest standaard ingestelde Windows-computer gebruiken om mail te checken en zo af en toe te patiencen. Niet omdat ze achterlijk zijn, of zelfs ouderwets, maar gewoon omdat ze verder niet veel met informatica van doen hebben en het ze ook weinig kan boeien.

Het is vergelijkbaar met die CDA-stemmende gepensioneerde die je regelmatig in je dorp tegenkomt: de enige reden voor diens partijtrouw is omdat hij/zij niet anders gewend is. Hele leven al gedaan, en dat zal waarschijnlijk niet veranderen.

De blauwe E

Ze zijn zich dus niet eens bewust dat er zoiets als een 'browser' is. Internetten, dat is dubbelklikken op dat icoontje met die 'E' en gaan. Vaak staat MSN.com zelfs nog als thuispagina ingesteld. Zolang instellingen (scholen, bibliotheken, de overheid enzovoorts) zelf niet van IE als standaard afstappen, zullen die mensen dat ook niet doen. Je betaalt er even goed niet voor, wat de verkiezingsleus van Firefox voor dat publiek nogal inhoudsloos maakt ('Firefox is free'). Ik weet dat we hier over het verschil tussen 'free software' en 'free beer' praten, maar dat ontgaat de gemiddelde consument. Om over 'webstandaarden', 'html5' en zelfs 'veilig, anoniem browsen' te zwijgen.

Nee, Internet, voor die mensen is die E. Kwestie van jarenlange marketing. Oneerlijke marketing (zo heeft Brussel beslist), maar het is ook niet alsof andere browserbouwers zo hun best hebben gedaan op dat gebied. Google begint het in de vingers te krijgen.

Meer dan symbolisch zal dit keuzescherm dan ook niet worden. Het is als het veiligheidspalletje op aanstekers: verwarrend, en het duurt alleen maar langer voor je je sigaret aan hebt gestoken.

Vermijd 'browser'

Daarom heb ik het in het geval van mijn moeder en mijn buren anders aangepakt: toen ze me vroeg om haar nieuwe laptop te 'installeren' (lees: wat programmaatjes installeren en de snelkoppelingen klaarzetten), heb ik ongevraagd alle snelkoppelingen van Internet Explorer verwijderd en er Firefox neergeplempt.

Ik heb haar gezegd wat ze moet doen om 'internet op te starten' ('dubbelklik op dat oranje-blauwe ding daar rechtsboven') en dat is het: geen consultatie, geen uitleg, zelfs het hele woord 'browser' vermeden. Gebruik dat maar. Hetzelfde heb ik bij mijn buren geflikt. Mochten ze naar zo'n site gaan die alleen met IE werkt (en dat zijn er meer dan je zou vrezen), dan weten ze me wel te vinden.

Viva la Revolucion!