Belasting betalen vindt niemand leuk. Nou ja, er zijn heel veel brave burgers die elk jaar zonder te morren en te sjoemelen keurig op tijd hun aangifte doen. Heel veel van die particuliere burgers doen dat al jaren elektronisch. Van de vijf miljoen mensen die vorig jaar aangifte deden, deed 80 procent dat elektronisch. De Belastingdienst maakt het inderdaad makkelijker.

Jarenlang deed ik mijn aangifte op papier, althans ik liet het... Nu ja, over mijn belastingsores zal ik u niet lastigvallen. Ik deed het op papier omdat de belastingdiskette niet in mijn iMac paste. Niet alleen had mijn iMac geen diskettedrive, ook de belastingdiskette was alleen maar geschikt voor Windows. Ik leerde ermee leven. Aangeven moest ik toch.

Als freelancer ben je ook een beetje ondernemer, dus nu - 2005 - moet ik wel elektronisch aangeven. Al maanden krijg ik er regelmatig post over van de Belastingdienst: blauwe enveloppen – ik schrik er elke keer van, maar dan blijkt het weer om een inlognaam, voorlichting of een password te gaan, niet om een aanslag. Voor mijn btw-aangifte laatste kwartaal 2004 waagde ik het erop. Na inloggen moest ik een nieuw password kiezen en een geheime vraag en antwoord kiezen, zodat ik mijn nieuwe password weer kon opvragen.

Jarenlang wordt het je ingepeperd om nooit - hoor je: nooit! – aan iemand, wie dan ook, nooit nooit nooit, je pincode te geven. En wie stelt je de geheime vraag: wat is je pincode? De Belastingdienst! De moedersnaam van mijn moeder? Oké. Mijn geboortestad? Oké. Maar mijn pincode, zijn ze nu echt helemaal gek geworden bij de belastingen? Ik houd niet van complotdenken, maar zouden ze misschien als ze mijn pincode hebben automatisch geld van mijn rekening kunnen halen? Is dit eigenlijk wel de belastingsite? Je hoort zoveel over phishing en over websites die doen of ze iemand anders zijn...

Eigenlijk heb ik verder geen klagen. Online invullen van de btw-aangifte is a piece of cake. Maar dat was het op papier eigenlijk ook. Het meeste werk was zoals altijd het optellen van de bonnetjes (en ze bij elkaar verzamelen, maar ik zou u niet lastig vallen met mijn belastingsores). Uiteindelijk werkt het en het is niet ingewikkeld. Prima zo.

Nu is er allerlei gedoe over het feit dat je die aangifte inkomstenbelasting voor ondernemers niet kunt invullen op Linux. Inmiddels kan dat wel een beetje, maar ook weer niet. GroenLinks en de PvdA stelden er kamervragen over. Big deal, de overheid moet open-source omarmen. Welke versie, soort of gezindte? Linux, Suse, FreeBSD, zegt u het maar!

Voor een deel klinkt open-source als de heilige graal voor besturingssystemen. Weg met de dominantie van gesloten systemen zoals Windows! Weg met de dominantie van de Mac! – grapje. Aan open-source werken zoveel mensen en die doen dat allemaal voor niks, voor het heil van de menschheid! Vind ik prachtig. Nobel. Maar voorlopig houd ik het nog wel op Mac OS X en veel anderen op Windows XP. Het is leuk en aardig dat er zoveel servers op open-source draaien, het is leuk en aardig dat je er op kunt tekstverwerken, maar of open-source de bevrijding van de computergebruiker van de baarlijke duivels Gates en Jobs betekent? Geen idee, ik blijf ondertussen lekker werken met Photoshop - dat elke keer weer mooier en beter wordt - en niet met Gimp, dat maar een fractie van de mogelijkheden van Photoshop heeft.

Goed. Omdat ze zo zeuren, moet de zwarte-kousenkerk van de open-sourcebeweging strafregels schrijven: Ik wil mijn belastingaangifte kunnen doen op mijn Palm. Ik wil mijn belastingaangifte kunnen doen op mijn Amiga. Ik wil mijn belastingaangifte kunnen doen op mijn computer die CP/M draait. Ik wil mijn belastingaangifte kunnen doen op mijn Commodore 64. Ik wil mijn belastingaangifte kunnen doen op mijn Acorn Electron. Voor die laatste twee wil ik trouwens geen aangiftediskette maar een aangiftecassettebandje...