Bethesda heeft een reputatie. Ze maken vaak fantastische werelden met veel interactie met haar inwoners. Ze brengen hun games ook vrijwel altijd uit vol bugs en glitches. Als speler van hun games wil je deze nog wel door de vingers zien omdat je overdonderd bent door de rest van de game. Die ene quest in Fallout 3, het gevecht met een van de draken in The Elder Scrolls Skyrim, of de mogelijkheid je eigen nederzettingen te bouwen in Fallout 4. Dat je hen de bugs en glitches vergeeft betekent echter niet dat de studio hiermee vrijuit gaat. Fallout 76 is een game die dit pijnlijk duidelijk maakt.

Ik begon de game in de bekende bunker. Er was een feestje geweest en het is nu tijd om de bunker te verlaten en de door oorlog vernietigde wereld weer op te bouwen. Waar je in de eerdere Fallout games direct start met een quest om de bunker te verlaten, is dat in deze game zo simpel als langs wat tafels lopen om spullen op te pakken, het overseer kantoor te bezoeken en je bent klaar om de wijde wereld in te trekken. Niet heel enerverend dus.

Net als in vorige delen kun je ook in Fallout 76 geheel naar eigen smaak een personage aanmaken. Ik blijk duidelijk geen smaak te hebben.

De wereld is op het eerste gezicht gekleurder dan Fallout 3 en New Vegas dit waren. Een goed begin zou je zeggen. Na een korte wandeling kom ik een hut tegen, waar een gemuteerde vos de wacht houdt. Ik maak korte metten met het beest, maar het spel is het hier duidelijk niet mee eens. De vos wordt luttele seconden later teruggeplaatst op de plek waar ik hem voor dood achterliet. Tijdens mijn wandeling naar de eerste quest marker valt mij op dat de game wederom last heeft van enorme pop up. Vreemd, dacht ik nog aangezien ik de game speel op de Xbox One X. Niet de minste console van het moment. Op een gegeven moment lijkt alles in de game te vertragen. Ik dacht dat ik overbelast was, maar ik had nog maar drie dingen opgeraapt. Het blijkt een zware framerate drop te zijn.

Het wordt echter nog vreemder wanneer ik een fabriek bezoek om deze te plunderen. Hier tref ik de Scorched aan. Een nieuw soort Ghouls, die mij vervolgens aanvallen. Wat direct opvalt is dat er sinds Fallout 3 weinig aan de vechtmechanismen van de game is veranderd. Het voelt allemaal nog net zo statisch als voorheen. Wanneer de vijanden echter in hun animatie blijven hangen en als etalagepoppen op mij afschuiven weet je dat er iets grondig mis is in het spel. Als ik enkele minuten later uit de server wordt gegooid kijk ik naar de klok. Ik ben precies drie kwartier bezig en heb een terugkerende vos, veel pop up, slechte combat en vastlopende animaties gezien en word uit de game gegooid. Je kunt al vrij snel concluderen dat Fallout 76 stuk is.

Hier probeerde ik op mijn pipboy te kijken. Probleem was dat het spel daar niet echt klaar voor was. Na een minuut wordt de pip boy alsnog geladen.

Kort door de bocht is Fallout 76, Fallout 4, alleen dan zonder in-game personages of een echt verhaal. Er zijn alleen monsters, robots en natuurlijk andere spelers. Je quests krijg je door middel van terminals, disks en robots, maar niet meer van andere personen in de wereld. Dit maakt dat ook de morele keuzen en de gevolgen daarvan verwijderd zijn. Dit is in de normale Fallout games juist een van de redenen waarom gamers het spelen. Dit is vervangen door een systeem waarin jij andere spelers kunt aanvallen. Je brengt de andere speler nauwelijks schade toe totdat hij of zij terugschiet. Dan begint het duel. Dood jij de andere speler, dan krijg je een wanted op je hoofd. Dit kunnen andere spelers zien op hun kaart om vervolgens jacht op je te maken. Dit systeem lijkt erg op dat van The Division' s Darkzone. Het is echter niet hetzelfde als de morele keus of je wel of niet de atoombom liet afgaan in Fallout 3 en hier vervolgens door je in-game vader op werd aangesproken.

Het systeem werkt ook frustrerend voor beide partijen in de game. De persoon die op jou schiet wil de game spelen als een multiplayer shooter, terwijl jij de game wil beleven zoals je Fallout 4 hebt gespeeld. Bethesda had er beter voor kunnen kiezen om bepaalde stukken op de map PVP only te maken, zoals de eerder genoemde The Division dit prima deed met haar Darkzone. Verder heeft Bethesda V.A.T.S. een ondergeschikte rol gegeven omdat alle gevechten in realtime gespeeld moeten worden. Het was juist dit V.A.T.S. systeem waarmee je de slecht uitgewerkte combat in de game kon opvangen. Een turn based model had misschien een betere oplossing geweest dan wat het nu is.

De kaart van Fallout 76 is leuk vormgegeven. Hij mist echter een Fog of War wat het echte verkennen en ontdekken in de game minder leuk maakt.

Het samenspelend de wereld verkennen werkt aardig, maar wanneer je samen een missie doet wordt pijnlijk duidelijk dat de ontwikkelaar van haar single player een multiplayer heeft willen maken zonder al te lang na te denken hoe je dit op een leuke en uitdagende manier doet. Ieder speler moet namelijk hetzelfde doen in de missie. Er zijn geen rollen zoals je die in Destiny' s Strike's en Raids bijvoorbeeld wel hebt. Probleem is dat ook hier de bugs hun kop op steken. Je moet niet vreemd opkijken wanneer iemand vast komt te zitten in de texturen van het spel en dat daarom niemand verder kan.

Ook uit iets simpels zoals de pip boy blijkt dat Fallout eigenlijk gewoon Fallout 4 is in een ander jasje. In de voorgaande delen pauzeerde de game wanneer je de pipboy opende. Daarom waren de menu's minder problematisch. Wil je nu echter van wapen wisselen dan moet je jouw pip boy openen en door menu' s scrollen terwijl alles in realtime doorloopt. Hieruit blijkt de gemakzuchtige wijze waarop deze game tot stand is gekomen. Grap is ook dat er in Fallout 4 betere oplossingen zijn gemaakt door modders die dit probleem hadden kunnen verhelpen.

Soms zijn er lichtpuntjes zoals deze zonnestralen die fraai door de bomen schijnen. Probleem is wel dat diezelfde stralen soms ook uit de grond komen omdat er gaten zitten in de texturen van het spel.

Niet alles is echter kommer en kwel. De gevreesde survival gameplay die Fallout 76 zou herbergen vallen allemaal reuze mee. Je moet wat vaker eten en drinken dan in de andere delen, maar verder zul je hier niet veel last van hebben. Het upgrade systeem via de kaarten is leuk, al gaat mijn persoonlijke voorkeur wel uit naar het systeem van de vorige delen. Dit omdat ik daarin meer controle had over wat ik precies wilde upgraden. Nu voelt het een beetje als een gelukje als je de juiste kaart krijgt. De landkaart is leuk vormgegeven, maar ik mis daarin de fog of war. Juist de ontdekkingstocht in het onbekende is een van de leuke gameplay elementen van de vorige delen.

Hoe ik een game beleef en wat ik leuk vind is natuurlijk anders dan hoe jij een spel beleeft en wat jij leuk vindt. Het is subjectief. Wat echter niet subjectief is, maar bittere ernst, zijn de ontelbare bugs, glitches en andere narigheid die je tegenkomt in de game .Ik heb geen speelsessie meegemaakt waarin ik niet tegen bugs en glitches ben aangelopen of uit de server ben gegooid. Ik heb om die reden ook expres een aantal screenshots geplaatst die enkele van de rariteiten laten zien. Het ergste is nog dat je veel van de bugs en glitches herkent van eerdere Bethesda games. Zo lui lijkt de ontwikkelaar te zijn geworden.

Deze donkere screen laat het einde van de eerste grote quest zien. Hier is mijn opdracht: Kill Evan. Probleem is: die is al dood. De quest kan dus niet worden voltooid.

Het klinkt helemaal niet verkeerd, een Fallout die je met vrienden kunt spelen. Misschien had Bethesda daar ook mee moeten beginnen. Een game die je co-op had kunnen spelen in plaats van direct in het diepe te springen. Dit voelt als een early access titel die door de uitgever voor de volle mep in de winkels is gelegd. Een single player game die multiplayer moest worden. Maar dan zonder echte doordachte gameplay of innovatie te tonen. Ik sluit niet uit dat de game er over een half jaar beter voor staat.

Zowel Destiny als The Division hebben ook hun groeipijntjes gehad. De gameplay van die games zat echter wel goed in elkaar en bugs en glitches waren minimaal. Zeker in vergelijking met wat je hier zult aantreffen.

Bedenk je dat deze game voor zestig euro in de winkel is gelegd. Dat is dezelfde prijs als Red Dead Redemption 2. Een game met een minstens zo grote wereld en eindeloos veel dialoog, waar je jezelf makkelijk 100 uur in kunt verliezen. Een game die een online modus heeft, met wel een echte beta om dingen op te lossen voor de live gang. Allemaal voor dezelfde 60 euro. Fallout 76 had nooit in deze staat mogen worden uitgebracht. Een diepe deuk in de reputatie van Bethesda. 3/10 Fallout 76 is verschenen voor de pc, PS4 en Xbox One De review is gebaseerd op een zelf aangeschafte winkelversie en is gespeeld op de Xbox One X.